Blind maar niet stom

Door: Maximiliaan Einerhand
Lodewijk Hof is maatschappelijk blind verklaard en afgekeurd. Zijn leven zit vol met voor een normaal ziend mens ondenkbare uitdagingen en de afhankelijkheid van hulp. Desondanks is hij succesvol belegger en heeft hij met veel plezier een eigen website.

Dus Lodewijk hoeveel geld heb je al bij elkaar?
Haha, dat ga ik je niet zo vertellen. Ik kan je wel zeggen dat ik de afgelopen jaren consequent een positief rendement heb gedraaid. Maar het is een hobby voor me, ik doe het omdat ik het leuk vind.

Maar je bent maatschappelijk blind verklaard, hoe kun je dan toch “goed” beleggen?
Tot nu toe goed, alles kan veranderen. Maar het is een simpele klus om je computer te laten oplezen wat er op je scherm staat. Verder ben ik niet compleet blind, ik heb 6% visie in het ene oog en 8% in het andere, dus als ik de tekst enorm groot maak kan ik stukken lezen.

Heb je dingen altijd al zo moeten doen?
Mijn aandoening is aangeboren dus ik heb er mee leren omgaan. Ik heb 7 verschillende oogaandoeningen, dus ik kan bijna niks zien. Dat maakt normale taken anders voor mij dan voor jou, ik ga bijvoorbeeld overal te voet heen en ik heb hulp nodig bij veel van wat ik doe.

En hoe zou je zeggen dat het is met jouw welzijn als persoon?
Welzijn? dat vind ik van dat politieke gebrabbel(niet het gebruikte woord) waar mensen hun eigen ideologie aan kunnen ophangen. Maar ik ben zeker niet wel, ik kan niks.

Hoezo kun je niks?
Niet letterlijk, maar figuurlijk. Het eerste op mijn UWV dossier is patiënt is zindelijk. Dat is waarop ik geclassificeerd wordt. Ik heb dagelijks hulp nodig. Ik mag bijna niks zelf doen, en veel dingen kunnen ook niet. Ik kan niet fietsen, niet autorijden of frituren bijvoorbeeld. Dat is gewoon te gevaarlijk.

Heb je hier last van?
Nee, ik ben niet anders gewend. Er zijn simpele dingen als het onthouden van de tegels zodat ik niet over ze struikel omdat ik de keer daarvoor er overheen viel. Maar ook lastigere dingen als mijn weg door de stad heen vinden. Het is voor mij een leuke uitdaging.

Je lijkt ondanks de hinderende factoren erg optimistisch, hoe komt dit?
Toen ik nog op de basisschool zat ging ik al naar het speciaal onderwijs. Op de school waar ik toen zat was kanker even normaal als griep. In die tijd heb ik een hoop begrafenissen meegemaakt. We hebben het laatst terug geteld, het waren en iets meer dan 250. Een klasgenoot en vriend van mij had al 2 keer longkanker verslagen, de 3e keer werd hem helaas te veel, dat raakte me wel. Hierdoor is mijn beeld van de wereld verandert, ik haal alles uit het leven wat er uit te krijgen is.

Dat klinkt naïef.
Zo kun je het zien. Iedereen heeft zijn eigen mening daarover. Voor mij is het simpel. Er zijn dingen die ik kan, en dingen die ik niet kan. Alles wat ik niet kan, maakt niet uit. Ik doe gewoon wat ik kan.

En wat nou als je iets heel graag wil, maar niet kunt?
Er zijn altijd manieren om iets te doen. Het gaat soms niet in 1 keer goed, dat is iets anders. Ik kan geen piloot worden, of vlieglessen nemen. Maar als ik genoeg geld betaal mag ik wel een vliegtuig besturen onder begeleiding. Het is niet onmogelijk, het kost alleen moeite en een plan. Daarom bedenk ik altijd 21 oplossingen, wanneer plan A niet werkt ga je door naar B en zo verder.

Dat is een slimme aanpak, maar wat doe je dan met bijv autorijden of fietsen?
Lopen…

Maar dan kun je dus alsnog niet autorijden?
Nee, maar dat is niet het doel aan autorijden. Je wil van punt A naar punt B komen. Dus ik loop. Dat werkt ook, en het scheelt me een enorme bak geld die ik weer kan investeren.

Maar voel je jezelf hierdoor soms niet inadequaat?
Absoluut niet, ik kan alles doen wat ik wil doen. Ik heb geen tijd om zielig te gaan doen. Voor alles is een oplossing, en als je hem nog niet hebt gevonden moet je beter zoeken. Ik kan misschien niet frituren, maar ik kan wel naar de friettent, of thuisbezorgd gebruiken, of iemand het laten bakken. Ik kan er zelfs een robot voor bouwen of laten bouwen. Er zijn zoveel mogelijkheden.

Vraag je je nooit af hoe het is om goed te kunnen zien?
Nee, ik heb me er al lang bij neergelegd dat het is zoals het is. Ik ben te druk bezig met mijn leven leven.