‘Backpacken, zo eng is het allemaal niet.’

Backpacken, oftewel rugzaktoerisme, is een vorm van toerisme waarbij reizigers met een rugzak rondtrekken. Zo ook Ingeborg van den Ban die samen met haar verloofde Twan ging backpacken. Ze schreef een boek over haar ervaringen: ‘500 dagen op reis.’ Wat heeft het Ingeborg nog meer opgeleverd?

Een boek, een blog en een backpack. Drie begrippen die een belangrijke rol spelen in het leven van Ingeborg. Ze nam ontslag om zich volledig op backpacken te richten. Niet gebonden aan een tijd en datum waarop ze terug moest zijn, liet ze Nederland achter. Een deel van haar ervaringen beschrijft ze in haar boek ‘500 dagen op reis.’

Hoe is je interesse voor backpacken ontstaan?
“In 2010 zijn we voor het eerst gaan backpacken. Twan had zijn master gehaald en ik mijn bachelor. Twan zei op een gegeven moment dat hij iets anders wilde doen. Iets leuks, iets geks, iets spontaans. Toen kwamen we op het idee om een reis te gaan maken. Wij zijn destijds vijf maanden weggeweest. Naar Thailand, Vietnam, Indonesië. Dat was onze eerste backpackervaring. Sindsdien zijn we verkocht.”

Je hebt in je boek geschreven over je reis door Afrika, India en Australië. Zou je over andere reizen ook een boek willen schrijven?
“Ik wil wel nog een tweede deel schrijven. Het boek eindigt in Australië, daarna zijn we naar Nieuw-Zeeland gegaan voor een aantal weken. Vanuit Nieuw-Zeeland zijn we naar Kaapstad gevlogen en vanuit daar begon de hele terugreis naar Nederland. Alle dingen die we op dat deel van de reis hebben meegemaakt, gaf zoveel informatie dat ik denk dat het is leuk om daar ook een boek over te schrijven.”

Welk land of welke landen zijn je het meest bijgebleven?
“Een van die landen is Nepal, waar we in de bergen zijn gaan wandelen. Dat is me heel erg bijgebleven, omdat je elke dag lekker buiten was. Het was mooi weer, je bent aan het lopen dus fysiek in beweging. Niet als een dolle, maar wel lekker aan de gang. Zodra je daar aan het lopen bent, ben je niet meer met je telefoon bezig. Je hoort geen geluiden van auto’s of wat dan ook om je heen. Je hoort bijna helemaal niks. Je overnacht daar in hutjes waar die mensen ook slapen. Het is allemaal heel primitief, maar daardoor ook weer heel fijn. En het uitzicht dat je hebt wanneer je tussen bergen van zeven, acht meter loopt, dat is waanzinnig. Dat heb je niet in Nederland. Ook Malawi is me heel erg bijgebleven. Het derde armste land van de wereld wat daardoor indruk maakt. De extreme armoede die daar is en simpele dingen waaraan mensen daar aan overlijden, omdat ze bijvoorbeeld geen €0,80 hebben om van huis naar de dokter te gaan met het openbaar vervoer. Dat geld hebben die mensen niet. Ze krijgen een griepje, moeten overgeven en komen door uitdroging te overlijden. Iets wat in Nederland ondenkbaar is dat dit nog gebeurd. Malawi is echter een mooi land qua natuur en activiteiten die we daar gedaan hebben. Heel tegenstrijdig, maar dat maakt wel indruk.”

Waar zou je graag nog eens heen willen?
“We zijn er achter gekomen dat je verschillende soorten toeristen hebt. Je hebt toeristen die gaan op vakantie en bezoeken alleen naar de highlights . Daar maken ze foto’s en selfies. Ze zijn er geweest en kunnen het afvinken. Je hebt ook toeristen die voor actieve dingen gaan of juist om andere dingen te zien dan toeristische bezienswaardigheden. We begonnen ook altijd met de toeristische dingen, maar we kwamen erachter dat we dat minder leuk vinden. In Azië heb je veel minder kerken, maar wel andere gebouwen en paleizen. Je staat er en ziet het, maar ons doet dat niet zo veel. We vinden het leuker om iets te doen, een ervaring opdoen en daarbij mensen te leren kennen. Een heel andere manier van op vakantie gaan en dat bepaalt ook een beetje naar welke landen je heen wil. Naar Nepal zouden we zeker terug gaan om daar weer te gaan wandelen in de bergen. Er zijn in Zuid-Amerika nog prachtige landen die we willen bezoeken. Bijvoorbeeld door Argentinië reizen of door Chili met de motor rond gaan reizen. Dat lijkt ons ontzettend gaaf.”

Je wilde met backpacken buiten je comfortzone gaan, maar wat heeft het je nog meer opgeleverd?
“Je ontmoet ook veel mensen. We zijn in Australië geweest en ik denk dat we daar ooit nog wel een keer naartoe gaan om de mensen daar weer op te zoeken. Er is een jongen, hij woont in Ierland, die al een aantal jaar over de hele wereld fietst. Ik denk dat we hem ook nog wel eens op gaan zoeken. En door de dingen die je ziet, het klinkt misschien een beetje oubollig, wordt je ook wel wijzer. Je gaat de dingen die je in Nederland hebt meer waarderen. Wanneer je armoede ziet of hoe mensen soms leven, dan denk je: hoe kan dat anno 2017? Hoe is dat nog mogelijk? Met de dingen die we hier allemaal hebben. Hoe mensen er dan bijzitten in Afrika of India.”

Heb je door het backpacken iets persoonlijks geleerd?
“Ik ben in ieder geval bewuster geworden, ook van de rijkdom die we in Nederland hebben. Wat ik zelf een beetje probeer te veranderen is: in Nederland wordt wel eens gezegd van we zijn allemaal goed zijn in klagen. Over het weer, want het regent. Of het sneeuwt, dus het is glad en dat is weer niet goed. Er is altijd iets om over te klagen. Veel mensen doen dat eigenlijk ook. En sommige misschien ook wel om iets te hebben om over te praten. Maar de landen waar we doorheen zijn gekomen en mensen die je ontmoet dan denk je: jij hebt alle reden om ergens over te klagen. Zij klagen niet en proberen het goede en positieve ergens van in te zien. Dat is iets wat ik heb geleerd. Zelf zou ik dat ook meer moeten doen. Als er iets is, probeer er iets positiefs van in te zien.”

Wat zou je jongeren aanraden die ook willen gaan backpacken?
“Ga gewoon! Er zijn altijd mensen die zijn overal beren op de weg zien. Er kan je van alles overkomen. Je kan misschien bestolen worden en dat je paspoort weg is. Dat kan je in Nederland ook gebeuren. Als je in Eindhoven door de stad loopt kan ook je tas worden gejat of worden gezakkenrolt. Zo eng is het allemaal niet. Gewoon een beetje voorzichtig zijn en probeer logisch na te denken.”