Avond van de Antwoorden

Het is alweer eventjes geleden, maar een verslag over ons debat, Advocaat van de Duivel, is toch zeker nog het uploaden waard. Komt ‘ie:

Verslag door: Eileen Bosch

De Advocaat van de Duivel is in het begin nogal braaf en terughoudend, maar na een korte pauze loopt het eindelijk wat los. Het is niet meer langdradig, de politici van de vijf partijen worden afgekapt en nu wordt het pas interessant.

Een week voor de verkiezingen wordt je overspoeld door partijen en hun meningen, eindeloze debatten en op straat wordt bijna nergens anders meer over gepraat. Een groep eerstejaars studenten van het FHJ hebben, in samenwerking met Bank15, ook een debat georganiseerd: de Advocaat van de Duivel. Er zijn vijf politici aanwezig van de VVD, GroenLinks, CDA, PvdA en D66. Bank15 is nog niet heel lang geopend. Het is een plek waar startups zich kunnen ontwikkelen. Op de begane grond is er een bar. Er is een soort “food corner”: een aantal tafels waar mensen aan kunnen eten en daar omheen een aantal barretjes waar je eten kunt bestellen.

Er zitten wat mensen te eten bij het kaarslicht, enkele werken aan een tafel. Er lopen mensen de trap op en af. Waarschijnlijk weten zij niet wat er zo gaat gebeuren. De politici druppelen langzaam binnen en worden ontvangen door Rik, een jongen uit de redactiegroep. Ze schudden elkaar de hand en hij begeleidt ze naar de kapstok. Er ontstaat een ongemakkelijk gesprek tussen de politici. Paulus Oerlemans heeft een banner bij zich en hangt een poster op van Jesse Klaver. Hij gaat verder met flyers neerleggen op de tafels. Op de achtergrond klinkt er popmuziek, er wordt veel gepraat. Langzaam stroomt Bank15 vol. Of nou ja, vol… Als je de redactiegroep, die dit samen met Bank15 heeft georganiseerd, wegdenkt, zijn er ongeveer twintig gasten. Er worden vragen bedacht voor de politici: “Nee, dat is niet pittig genoeg. Dat mag brutaler.” Er komt een cameraploeg binnen. Zij gaan een filmpje maken over Advocaat van de Duivel.

Om vijf voor half acht komt Yusuf Celik binnen, die de PvdA vertegenwoordigt. De politici lopen naar boven met de cameraploeg om wat vragen te beantwoorden over hun verwachtingen. Het was de bedoeling dat het debat om half acht zou beginnen, maar pas om tien over half acht komen de politici weer naar beneden. Er wordt een foto gemaakt met de politici en ze mogen zichzelf voorstellen. Jelle Zijlstra is de “advocaat van de duivel”, hij zal alles aan elkaar praten. “Zo min mogelijk politiek, zo veel mogelijk antwoorden”, zegt Zijlstra en het debat kan beginnen.

De politici staan aan een lange, houten tafel. Het publiek staat er zowat tegenaan. De eerste helft van de avond is saai. Mooier valt het niet te maken. Er worden steeds door dezelfde mensen vragen gesteld. Het publiek wil antwoord op de vraag, geen bla-bla verhaal over de jeugd van iemand die je niet kent. De “advocaat van de duivel” grijpt amper in. Achterin wordt gemompeld, iemand kijkt op z’n telefoon. Mensen zijn duidelijk verveeld.

Het mag pittiger, veel pittiger. Het is zo braaf. Dit is toch geen debat, dit is eerder een vragenuurtje. De microfoon mag wat meer naar achteren, geef andere mensen ook eens de beurt. Hopelijk is de tweede helft beter.

Na een korte pauze komt het eindelijk los. Jerry, eigenaar van Bank15, gaat zich ermee bemoeien. Hij kapt de politici vaak af als het te lang duurt. Er ontstaat bijna een gehaast gevoel, alles moet snel en kort. “Kom tot je point”, zegt Jerry regelmatig. Op een gegeven moment wordt er gevraagd wat een partij slecht vindt aan een andere partij. Naomi de Kort van VVD zegt dat “GroenLinks aan auto’s pesten” doet en Paulus Oerlemans van GroenLinks noemt de VVD “asociaal” en dat ze de hele tijd zeuren over “kansen pakken”. Daarnaast is er veel aandacht voor de legalisatie van wiet. Het schiet eindelijk op, het publiek krijgt eindelijk antwoord en geen ingestudeerd politiek correct verhaaltje. Aan het einde van het debat wil het Bank15 personeel ook wat vragen over start-ups en subsidie: “Support the locals!”. Er worden rond half tien meerdere pogingen gedaan om het debat af te ronden en na een poosje lukt het ook. Als einde mogen de partijen kort vertellen waarom wij op hen zouden moeten stemmen en dan is het afgelopen.

In de eerste helft moest het nog op gang komen, maar na de pauze liep het lekker door. De opkomst zou beter kunnen, in totaal waren er twintig gasten (als je de redactiegroep niet meetelt). Het was geslaagd: het debat was goed geregeld en het publiek kreeg toch haar antwoorden.