Alain is christen en bevordert acceptatie voor homoseksuelen

Homoseksualiteit is vaak een lastig onderwerp binnen het christendom. De Protestantse Kerk (PKN) heeft onlangs besloten het homohuwelijk niet gelijk te stellen aan het heterohuwelijk. Alain Buijserd (27) is gelovig en sinds drie jaar uit de kast. Na zijn coming-out kreeg hij wisselende reacties. Alain werkt als vrijwilliger bij de stuurgroep Homo in de klas die voorlichting over homoseksualiteit op christelijke scholen geeft.

Dominik Morawiak, 9-12-2018

 

Bron: Facebook: Alain Buijserd

Wat vind je van de beslissing van de PKN als degene die de acceptatie voor homoseksuelen juist wilt bevorderen? De Gereformeerde Bond ziet het homohuwelijk helemaal niet zitten binnen zijn kerk.

“Er zijn veel verschillen binnen de christelijke samenleving. Er zijn individuen, maar veel mensen kijken ook naar wat de organisatie zegt. Dat heeft uiteindelijk invloed op wat je binnen de kerk kan doen. Het is fijn dat er nu een punt is gezet maar het is ook pijnlijk. Er wordt onderscheid gemaakt. Aan de ene kant zeggen we: homohuwelijken gaan we niet inzegenen zoals heterohuwelijken. Aan de andere kant: homohuwelijk moeten we niet als tweederangs zien. Je krijgt een ontzettend scheef beeld.”

Je bent christelijk opgevoed. Hoe was voor jou de puberteit, de periode waarin veel mensen op zoek zijn naar hun identiteit?

“Ik ben officieel drie jaar uit de kast maar ik wist al langer dat ik homoseksueel ben. Op school vond ik het intrigerend om naar andere jongens te kijken als we gingen omkleden voor gym. Ik kon echter niet zo makkelijk praten over mijn gevoelens. Ik keek om me heen met het idee vanuit het geloof: God vindt het niet goed, dit staat in de Bijbel en dat moeten we zo interpreteren. Ik probeerde relaties met meisjes aan te gaan maar na een paar maanden merkte ik dat het helemaal niet werkte, er ontbrak een chemie. Totdat ik een keer op vakantie een jongen heb ontmoet. We hebben vanaf het begin veel met elkaar gepraat en opeens gingen we zoenen. Dat was even schokkend voor mij, ik dacht bij mezelf: klopt het wel?”

Uiteindelijk ben je uit de kast gekomen. Wat voor reacties kreeg je vanuit je omgeving?

“Ik doe een opleiding tot docent wiskunde. Toen ik stage ben gaan lopen, kreeg ik het idee: ik moet dertig leerlingen helpen met hun ontwikkeling terwijl ik mezelf nog niet helemaal geaccepteerd heb. Ik heb besloten het voor mezelf uit te zoeken. In de zomer van 2015 ben ik voor twee maanden een proces met God aangegaan waarbij ik geen intens contact had met mijn familie, vrienden. Alle vrije tijd besteedde ik aan bidden, lezen, wandelen in de natuur. Het is me gelukt mezelf te accepteren maar ik was bang om het gelijk in een grote groep te vertellen. Ik heb groepjes van mensen gemaakt in welke volgorde ik het wil vertellen. De reacties gingen van ‘Oh wat leuk, wat fijn’ tot ‘Wat vindt God er eigenlijk van? Wij weten niet of wij het zelf helemaal kunnen accepteren.’ Toen dacht ik wel: andere mensen hoeven er niet aan te zitten. Uiteindelijk gaat het om mijn weg en niet wat andere denken dat het zou moeten zijn.”

Heeft jouw coming-out een invloed gehad op jouw relatie met God?

“Ik ben het verschil gaan zien tussen religie en geloof. In mijn ogen is geloof de persoonlijke band die ik heb met God. Daar hoeft voor de rest niemand iets van te vinden. Religie is voor mij meer als iemand een geloof heeft en denkt het op een ander te moeten leggen. Daarbij vind ik dat men bij religie vaak niet het oog op de mens om zich heen heeft.”

Waarom besloot jij tot Homo in de klas toe te treden?

“Momenteel heb ik een pauze van school, omdat ik niet zo lekker in mijn vel zat. Via een homojongerengroep op Facebook zag ik een oproepje van Homo in de klas dat ze vrijwilligers zoeken. Ik heb een paar lessen met een ervaren voorlichter gegeven en het sprak me erg aan. Zo heb ik het plezier in het lesgeven teruggevonden. Wat ook een motivatie is: ik heb vroeger geen voorlichting gehad. Daarom vind ik het belangrijk dat andere die voorlichting wel krijgen.”

Op wat voor manier geven jullie voorlichting?

“Ons lesmateriaal bestaat uit twee lessen. De eerste les wordt gegeven door een docent uit de eigen school die voorkennis geeft op het gebied van seksuele geaardheid. De tweede les wordt gegeven door voorlichters van onze groep. We bespreken eerst de voorkennis en daarna komt het coming-outverhaal. Wij onderscheiden ons van andere voorlichters dat wij zelf ook een christelijke achtergrond hebben wat aansluit bij zo’n school. Iemand van COC zou een veel kleinere match met de groep kunnen hebben.

Wat zijn de reacties van leerlingen?

“We krijgen van scholen te horen dat ze een verandering in het klimaat hebben gemerkt. Er is meer begrip voor homoseksualiteit, er wordt minder met ‘homo’ geroepen, leerlingen praten opener over LHBT. Over het algemeen zijn leerlingen erg geboeid tijdens de les, soms vinden ze het wel lastig om een vraag te stellen. Iedereen mag zijn mening laten horen zolang je respectvol met elkaar omgaat en je argumenten onderbouwt, ook waarom je iemand uitscheldt voor ‘homo’ of ‘manwijf.”

Wat zou je mee willen geven aan lezers die het moeilijk vinden om uit de kast te komen vanwege hun geloof?

“Er is geen handboek, geen sleutel. Laat niemand je forceren uit de kast te komen, doe het op het moment dat het voor jou goed voelt. Weet dat je niet alleen bent. Je bent niet de eerste, je zult niet de laatste zijn. Je kunt altijd contact opzoeken met organisaties voor christelijke LHBT’ers. Er zijn mensen die te vertrouwen zijn, mensen die open voor je staan hoe je bent.”