Ossenaar met Visie – Interview Daniel Jansen (VZS)

VZS is de nieuwste toevoeging aan de Osse politiek en staat voor Verantwoordelijk voor Zelf en Samen. Een hele mond vol, maar wat betekent het concreet? En wat maakt de partij interessant voor de gemiddelde Ossenaar? We vragen het aan de man die het allemaal bedacht heeft: Daniel Jansen (48) uit Oss.

Het is 11 uur ochtends wanneer ik Daniel de hand schud in vergaderzaal 3 in het gemeentehuis van Oss. Met een sportieve bouw en imposante lengte lijkt hij helemaal klaar voor de politieke strijd, maar zijn vriendelijke gelaatstrekken verraden meteen dat hij hier niet is om oorlog te voeren. In tegendeel. Met zijn partij VZS wil hij naar eigen zeggen juist een einde maken aan het soort politiek dat vooral tegen elkaar bezig is en niet mét elkaar. Een nobel streven, maar hoe denkt hij dit voor elkaar te gaan krijgen?

“Het begint allemaal met een overtuiging”, gaat Daniel van start. “Mijn overtuiging is dat ieder mens potentie heeft en dat wij ons als samenleving moeten focussen op hoe we dat tot uiting kunnen laten komen. Wat wil jij, wat kan jij en wat doe je graag? Waar wordt jouw hart het meest warm van? Dat zijn de vragen die naar mijn mening nu te weinig gesteld worden aan de mensen. Te veel mensen, ook hier in Oss, zeggen daardoor “het is zoals het is.” Alsof er niets veranderd kan worden.”

 

Eigen invloed

Dat sentiment komt hij ook tegen in zijn eigen kenniskring wanneer hij een aantal maanden geleden het besluit neemt om mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen, maar Daniel ziet dat toch net even anders. “Voor mijn gevoel zegt zeker 50%: politiek, laat maar. Als je daarover na gaat denken zegt dus eigenlijk de helft van de mensen: we willen het graag anders! Ik wil graag met mensen in gesprek gaan en vragen: hoe werkt het nu en hoe zouden we dit kunnen verbeteren? En dat zal niet morgen veranderd zijn, zeker niet. Maar als maar genoeg mensen iedere dag een steentje hier aan bijdragen dan lukt dat uiteindelijk vanzelf. Moet je eens kijken wat voor impact dat heeft.”

Voor Daniel is dit het stukje “Zelf” in Verantwoordelijk voor Zelf en Samen: ervoor zorgen dat iedere inwoner van Oss, inclusief hijzelf, zich er bewust van wordt hoeveel invloed ze kunnen hebben op hun stad. “Besef dat een negatieve houding aan nemen een keuze is. Dan moet je dus ook de verantwoordelijkheid nemen voor waar zo’n houding toe leidt en dat is vaak niet bepaald een positief resultaat. Natuurlijk zijn we allemaal mensen en ik heb ook wel eens momenten dat ik denk “lazer allemaal maar op”. Juist op die momenten moeten we ons proberen te beseffen: met deze instelling wordt het er niet beter op. Wij willen graag mensen in laten zien wat er mogelijk is met de juiste houding. Dat er wél wat kan veranderen.”

 

Lekker in je vel

Dat veranderen begint volgens hem ook bij een gezondere samenleving. Daniel en zijn partij willen daarbij vooral de nadruk leggen op voeding en sport. “Ik ben ervan overtuigd dat mensen lekkerder in hun vel zitten als ze voldoende bewegen en goed eten. Dat gaat echt een wezenlijke impact hebben op hoe je jezelf voelt en hoe je dingen aanpakt. En als mensen zich lichamelijk goed voelen dan zijn ze ook een stuk weerbaarder en vrolijker. Ik zou hiervoor graag het gesprek aan gaan met sportverenigingen, winkels en kantines. Ook mag er wat mij betreft meer geld naar het Jeugdsportfonds.”

“En waarom is er eigenlijk geen sportfonds voor ouderen?” vervolgt hij. “Sporten voor ouderen is namelijk goed op twee manieren. Ten eerste geldt wat ik zei over lichaamsbeweging natuurlijk ook voor ouderen. Misschien is het voor hen zelfs nog wel belangrijker. Het tweede punt is het sociale aspect: samen sporten is gezellig en zo voorkomen we ook dat ouderen zich eenzaam gaan voelen. Ik zou het heel mooi vinden als we dat voor elkaar kunnen krijgen.”

 

Weerbaar

Niet alleen de ouderen, maar ook de jongeren wil Daniel sterker maken. Weerbaarheidstraining voor de jeugd zou volgens hem namelijk wel eens de andere sleutel kunnen zijn voor een gezonde samenleving. “Weerbaarheid voor jongeren is belangrijk. Er is namelijk altijd wel iemand die beter, sneller of sterker is: hoe ga je daar op een gezonde manier mee om? Een trainer of coach kan veel impact hebben op een jong persoon en daarmee ook op hoe zo iemand later in het leven staat. Het lijkt me goed om als gemeente daarin te investeren.

Daarnaast hebben jongeren ook hun entertainment nodig, hun uitgaansgelegenheden. Daar gaat het nu nog wel eens mis. Soms is er flinke ruzie, worden er klappen uitgedeeld en moet zo’n uitgaansgelegenheid daar in de ergste gevallen zelfs door sluiten. Daar ben ik het niet mee eens. Zorg dat er voldoende beveiliging is en weiger mensen bij herhaaldelijke vergrijpen als het echt niet anders kan. Liever nog dan dat laatste zie ik trouwens een verplicht coaching traject zodat ook deze jongeren kunnen leren van hun fouten.”

De gereserveerde tijd is inmiddels bijna voorbij en we begeven ons naar richting de koffieautomaat, waar Daniel het niet kan laten om zijn visie nog eens te illustreren: “Stel, ik heb twee kopjes koffie en jij nul. Is dat de beste situatie voor mij? Misschien is het beter als we allebei een kopje koffie hebben. Mijn ego kan dan wel zeggen dat ik slechter af ben, maar ik luister liever naar mijn hart.”

Maar is zo’n boodschap niet wat te zweverig, zeker voor het nuchtere Oss? “Als iedereen zo denkt, verandert er nooit wat.” – Mitch van de Vorst