‘Urbex geeft gewoon een enorme kick’

Met camera op zak afreizen naar verlaten gebouwen om daar geheugenkaartjes te vullen met foto’s en filmpjes: volgens Lex (21) het leukste dat er bestaat. En hij is niet de enige. Maar wat maakt deze hobby, genaamd urbex, zo leuk en bijzonder?

 

Op tafel staat een laptop waarop Lex met een glimlach op zijn gezicht door foto’s en filmpjes scrolt. Bij een foto van een bord met daarop in het Frans de tekst ‘Verboden Toegang’ stopt hij. “Dit soort borden staan bij veel locaties. Dat is ook waar urban exploring, afgekort urbex, om draait: het bezoeken van plekken die verlaten, en eigenlijk verboden toegang zijn.” Maar zo’n bord houdt hem niet tegen, zijn nieuwsgierigheid krijgt elke keer de overhand.

Liefde op het eerste gezicht

“Het begon toen ik ongeveer 1,5 jaar geleden met vrienden op vakantie ging naar de Ardennen. Ik had nog nooit van urbex gehoord. Iemand kwam met het idee om te gaan urban exploren, hij had dat op internet gezien. Na wat zoekwerk hebben we iets gevonden in de buurt, in Luik”. Dat was Hasard Cheratte, een verlaten kolenmijn. “Die eerste keer urbex was echt liefde op het eerste gezicht. Toen we dat eenmaal hadden gedaan, dachten we ‘we moeten dit vast houden’. Dus op een gegeven moment zijn we een beetje doorgeslagen. Ik ben samen met een vriend een Facebookpagina en Instagram begonnen en we gingen naar steeds meer locaties.”

Even tellen

Over het aantal locaties moet Lex even nadenken. “Pfoeh, hoeveel plekken hebben we inmiddels bezocht?” Lex begint op zijn handen te tellen. “Ik denk dat de teller op meer dan dertig plekken staat.” Die locaties zijn vooral in Duitsland, Frankrijk en België. “We hebben ook gekeken naar Scandinavië, maar daar was niet zoveel te vinden.” Locatie zijn volgens Lex sowieso niet altijd even makkelijk vindbaar. “Als ze niet bekend zijn, ben je soms echt dagen bezig met zoeken. Maar die onbekende en weinig bezochte plaatsen zijn wel de mooiste locaties, die zijn vaak nog echt zoals ze achtergelaten zijn. En dat is ook de regel van Urbex: ‘Leave nothing but footprints, take nothing but pictures’.”

Investeren

En die pictures maak je niet zomaar even. “Het begon allemaal goedkoop, op pad met je mobieltje en maar kijken wat je kan verzamelen. Maar dan ga je na een aantal locaties wel denken ‘we moeten apparatuur aanschaffen: een go-pro, een drone’. Als je het echt goed wil doen, moet je even investeren.” Het is echter niet voor niets geweest: Lex laat bij elk verhaal dat hij vertelt een reeks aan foto’s en filmpjes zien van de tot nu toe beleefde urbex-avonturen. Deze post hij op de Facebookpagina, waarmee hij een kijkje in de wereld van urbex wil geven. “Je wil toch delen wat je hebt meegemaakt. Maar wat op Facebook staat, is misschien 1% van wat we aan beeldmateriaal hebben. Het is vooral voor onszelf, om het later terug te zien.”

Uitdaging

Gravestone Church

Terwijl hij door de albums op zijn Macbook scrolt, komen de nodige herinneringen weer bij hem naar boven. “Dit was bijvoorbeeld een van de keren bij Hasard Cheratte. Ik ben er in totaal vier keer geweest. Maar dit was toen we betrapt zijn.” Op het filmpje is te zien hoe mensen naar boven klimmen en zich proberen te verstoppen wanneer ze een beveiligingsbusje aan zien komen rijden. “We zijn gelukkig nog nooit echt opgepakt, het blijft vaak bij een achtervolging en waarschuwing”.

Het is vaak wel een uitdaging om te kijken hoe je ongezien binnen komt. “Bijvoorbeeld bij Gravestone Church, een kerk in België, daar was een politiebureau naast. En dan denk je wel ‘kut, hoe ga je hier nou onopvallend binnenkomen?’ We bereiden ons altijd goed voor en maken van te voren een plan om binnen te komen. Dus dan is het een kwestie van zo voorzichtig mogelijk zijn en het plan te volgen.”

 

In de lift

Volgens Lex zal het in de toekomst steeds moeilijker kunnen worden om zijn hobby uit te oefenen “Urbex is erg in de lift geraakt. Wij doen dit nu bijna twee jaar en het lijkt wel of het steeds meer in het nieuws is gekomen sinds dat wij het doen. En dat is toch wel een beetje jammer vind ik. Er worden dan automatisch meer maatregelen tegen genomen, waardoor het voor ons steeds lastiger zal worden. Wat dan ook wel weer een leuke uitdaging is natuurlijk” zegt Lex lachend. Die uitdaging vindt hij niet alleen in het binnenkomen en foto’s maken van die leegstaande gebouwen: “Ik krijg ook gewoon een kick van de hoogte opzoeken, gebouwen beklimmen en op randjes lopen. Je gaat elkaar ook uitdagen, dat kan soms gevaarlijk zijn.”

Kippenvel

Het gaat Lex, naast de uitdaging, vooral om de verhalen achter de locaties. “Je wil weten wat de verlaten gebouwen zijn geweest, er hebben mensen in rondgelopen vroeger. Dat vind ik zo indrukwekkend. Ik weet nog wel dat we in een operatiekamer kwamen en dat je nog die operatielichten zag. Of in Hasard Cheratte waar de gegevens van alle medewerkers nog stonden, en de schoenen en namen op de kluisjes, terwijl het al heel lang dicht was. Daar krijg je wel een beetje kippenvel van dan, echt kicken.”

 

Plannen

Urbex is erg belangrijk geworden voor Lex en hij droomt ervan om er meer mee te doen. “Het lijkt me wel vet om een soort reisbureautje te creëren voor urbex. Dat we aan de groep die zich dan aanmeldt bij ons een bepaald bedrag vragen, en dat wij dan zorgen voor het vervoer, hotel en de locaties. Dan gaan we die groepen een rondleiding geven, of wanneer we zelf nog niet op de locaties zijn geweest, gewoon verkennen.”

Totdat die droom verwezenlijkt kan worden, staan er natuurlijk ook nog urbex-trips met zijn vrienden op de planning. “Het gaat nu een beetje richting Rusland. We hebben daar locaties die niemand weet, die je niet op internet kan vinden. Dus dat gaan we zéker een keer doen. We willen ook heel graag naar Tjernobyl, maar dan wel als ik al kinderen heb, in verband met de straling.”

Aanrader

Het is duidelijk dat Lex het nog lang niet zat is om er met zijn camera en vrienden op uit te trekken, opzoek naar weer nieuwe verhalen. “Ik zou het echt iedereen aanraden om urbex te doen. Het geeft een enorme kick, een gevoel dat je eigenlijk elke dag wel zou willen voelen, hoewel dat natuurlijk zonde zou zijn omdat het dan normaal wordt. Maar ik heb wel de meeste adrenaline en mooiste dingen meegemaakt tijdens het urbexen. En als je een beetje het verhaal achter locaties weet, is het al helemaal geweldig.”

Ben je nieuwsgierig naar de urbex-avonturen van Lex en zijn vrienden? Neem dan een kijkje op hun Facebook pagina: https://www.facebook.com/Urban0251/ en op Instagram: @urbexworld_2017