’Ik zie adoptie als de redding van een kind uit een slechte situatie’

 

foto: Ying Xiu van den Hemel

Ying Xiu van den Hemel (17) werd toen ze bijna drie jaar was vanuit China naar Nederland geadopteerd. In 2019 werden er minder kinderen vanuit het buitenland geadopteerd dan in voorgaande jaren.  Dit lijkt mede te komen door negatieve berichtgeving rond adoptie vanuit het buitenland. Zo verschenen er in het programma Spoorloos meerdere adoptiezaken, waarbij bleek dat kinderen tegen de wil van de ouders waren afgestaan. Ying Xiu begrijpt de zorgen, maar ziet adoptie vanuit het buitenland zeker als positief. ’Als ik naar mijn situatie kijk zie ik adoptie wel als de redding van een kind uit een slechte situatie.’

Eigen adoptie

Ying Xiu kent de reden van haar eigen adoptie: ’Ik was ziek toen ik werd geboren. Toen ben ik naar het ziekenhuis gebracht. Ik ben in het ziekenhuis achtergelaten. Ze denken dat mijn ouders de rekening van het ziekenhuis niet konden betalen en dat ze er daarom voor kozen mij achter te laten.’ Ying Xiu werd opgevangen in een kindertehuis. Bijna drie jaar later werd ze ter adoptie naar Nederland afgestaan. Herinneringen aan haar tijd in het kindertehuis heeft Ying Xiu inmiddels niet meer, maar als jong meisje vertelde ze haar ouders over haar tijd in China. ‘Ik vertelde verhalen over andere kinderen met wie ik in het tehuis zat. Ik praatte over een jongetje waar ik veel mee omging. Mijn ouders hebben de verhalen onthouden en later weer aan me verteld. Ikzelf kan het me nu niet meer herinneren.’

Band met China

Ying Xiu’s ouders hebben alle drie hun dochters uit China geadopteerd. Ze hebben altijd geprobeerd om Chinese elementen in hun dochters opvoeding te verwerken. Zo had het gezin een Chinese vlag, Chinees eten en Chinese voorleesboekjes. Daarnaast behielden alle drie de dochters hun Chinese naam. Deze hadden ze al bij hun geboorte gekregen. Zo bleef er een sterk Chinees element in de familie. Ook werd er altijd open over de adopties gesproken. ‘Als we er iets over wilden weten of als er iets was wat er mee te maken had, dan konden we dat altijd zeggen. Toen ik 6 was hebben mijn ouders veel brieven naar China gestuurd, omdat ik toen heel graag contact wilde. Ik wilde ‘iets’: contact met pleegmoeders, het tehuis.. dat is niet gelukt.’ Inmiddels heeft Ying Xiu geen behoefte meer aan contact met haar biologische familie. Ying Xiu denkt dat als haar biologische familie nog naar haar op zoek zou zijn, ze inmiddels wel contact op hadden genomen, of hadden geantwoord op de brieven. ‘Er wordt me vaak gevraagd of ik mee zou willen doen aan Spoorloos, maar daar heb ik echt geen behoefte aan.’

Wel zou ze het mooi vinden om meer over China te leren. ’Misschien ga ik volgend jaar als Au Pair weg. Ik denk er wel aan om dan naar China te gaan om over de cultuur te leren.’ Zelf is Ying Xiu al twee keer in China geweest met haar ouders. Ze ging daarbij langs bij het tehuis waar ze woonde en bij het ziekenhuis waar ze is achtergelaten. Toch heeft Ying Xiu nooit eerder de wil gehad om voor een langere tijd in China te blijven. ‘Ik heb nooit zoiets gehad van: ‘ik ben een Chinees en ik moet terug naar China.’ Ik heb China ook nooit zo gemist. Ik heb nooit echt een band met China gehad.’

Band met Nederland

Een band met Nederland voelt Ying Xiu ook niet. ‘Ik weet niet hoe erg je je kunt identificeren met een cultuur. Ik ben Nederlands, maar ik hecht niet veel waarde aan het land Nederland. Ik heb altijd het idee gehad dat, zodra ik oud genoeg ben, ik ga verhuizen naar het buitenland.’ Ying Xiu zou na een tijdje in het buitenland te hebben gewoond wel terug willen naar Nederland. Ze vindt Nederland een fijn land om in te wonen. Of het ontbreken van een verbonden gevoel met Nederland door haar adoptie komt, weet Ying Xiu niet. ‘Ik denk wel dat het daar mee te maken heeft, maar het heeft grotendeels te maken met mijn karakter. Veel mensen zeggen misschien ‘ik voel me echt een Nederlander’; ik voel me ook wel een Nederlander, maar ik zie de Nederlandse cultuur niet per se als de mijne.’

Opmerkingen

In Nederland worden er soms racistische opmerkingen naar Ying Xiu geroepen. Toch trekt Ying Xiu zich daar niets van aan. ‘Het komt er heel makkelijk uit bij mensen. Bijvoorbeeld: Als ik over straat fiets en een groepje jongens zie waar ik langs ga fietsen, dan weet ik al dat er een opmerking gaat komen: ‘Heey Chinees! Ni Hao!’, zoiets. Op dat moment denk ik wel: ’Waarom moet dat?’, maar ze hebben kennelijk niets beters te doen, dus ik laat het achter me.’ Verder heeft Ying Xiu er nooit last van gehad dat ze een Aziatisch uiterlijk heeft, of dat ze niet op haar ouders lijkt. Dit komt door de manier waarop bij haar thuis van jongs af aan over de adoptie is gesproken. ‘Het is altijd heel open geweest: we zijn geadopteerd en het is niet erg. Ik denk dat ik daardoor zelf ook makkelijk geaccepteerd heb dat ik geadopteerd ben. Ik ben geadopteerd, maar dat maakt niet uit.’

door Emma Roelse – 13 januari 2020