Angst overwinnen door te zingen

Rosalie Schimmer (20) begon op haar zevende al met zingen. Op de theateropleiding kwam ze erachter dat ze podiumvrees heeft. Nu zit ze op de zangopleiding en blijft ondanks haar angst haar longen uit haar lijf zingen.

Opleiding
“Ik was eigenlijk begonnen met theater en had nog nooit gezongen. Toen begon ik daar met zingen en ik vond zingen eigenlijk veel leuker dan theater. Toen ben ik gestopt met de opleiding die ik deed en ben een zangopleiding gaan doen. Ik vind zingen veel leuker, omdat je dan je eigen gevoel en emotie in een tekst kan leggen. Bij het zingen kun je ook veel beter je eigen verhaal vertellen.”

“Ergens wist ik al wel dat ik er last van had. 100% zeker wist ik het toen ik op de theateropleiding voor de eerste keer voor een groot publiek moest zingen. Dat was in 2015. Hier kan ik m’n eigen gevoel in kwijt. Ik kan niet anders dan niet zingen en omdat het mijn passie is wil ik er gewoon mee doorgaan.”

“Steeds voordat ik het podium moet opgaan krijg ik last er last van. Ik krijg dan een druk gevoel op mijn borst en heb ook altijd als ik bijvoorbeeld  op mijn opleiding een toonmoment moet doen, dat ik dan moet overgeven . Dat is heel gek. Verder heb ik ook last van zweethanden. Als ik van het podium af ga tril ik nog wel even na, maar dan is het wel klaar.”

Rosalie Schimmer

Schaamte
“Ik heb nooit voor mijn familie en vrienden verborgen gehouden dat ik er last van had. Wel voor mijn klasgenoten. Ik zag in het begin dat zij er minder last van hadden dan ik. Toen dacht ik: dit moet ik niet hebben, want dan ben ik minder professioneel. Dus in het begin wel, maar nu weten ze ervan. Er waren wel een paar andere die er ook last van hadden, maar niet zo erg als ik.”

“Wat ik doe om van mijn angst af te komen? Nou op school moet ik iedere week voor de klas zingen. Met een koor treed ik op verschillende plekken op. Dus ik probeer er zoveel mogelijk mee bezig te zijn en voor zoveel mogelijk mensen te zingen, zodat ik er een beetje overheen kom. Gewoon veel oefenen. Ik vind wel dat ik ben gegroeid. Ook mijn zelfvertrouwen is omhoog gegaan. Dit is heel fijn, want ik ben best wel een onzeker persoon en dat zorgt er volgensmij ook voor dat ik zo’n podiumvrees heb. Dus ik maak wel een groei, maar het is nog niet helemaal weg.”

“Het is voor artiesten best moeilijk om open te zijn over podiumvrees. Dit heeft ook te maken met je eigen ego. Je wilt op het podium iemand zien knallen. Je hoopt dat het publiek naar jou kijkt als idool. Je probeert zo stoer mogelijk over te komen. Het taboe op podiumvrees kan de angst vergroten en als mensen er negatief over doen kan de druk ook alleen maar groter worden. Door het taboe denk je: ik mag niet zenuwachtig zijn en ik mag geen podiumvrees hebben, waardoor je nog meer podiumvrees krijgt. Dus het is een soort domino effect.”

“Toch kan er zeker wat gedaan worden om dit onderwerp meer bespreekbaar te maken. Ik denk dat er nog meer interviews over moeten worden gemaakt. Voor opleidingen misschien voorlichting over hoe je er moet mee omgaan. Op mijn opleiding hebben we niet zoiets en zeggen ze: “gewoon doen”. Ze geven geen tips hier om jezelf rustiger te krijgen. Daar moet je maar zelf achterkomen en mee dealen. Het is ook jezelf uit je comfortzone halen en kijken hoe je ermee omgaat. Je kan wel bij docenten terecht om erover te praten, maar persoonlijk doe ik het niet. Voor mij heeft dit geen effect.”

Optreden
“Als ik nu een optreden heb zonder publiek of op school zonder dat ik er een cijfer voor krijg, dan kan ik heel goed presteren. Dat heb ik sowieso wel.  Maar als ik optreed met publiek, dan ben ik van te voren wel echt zenuwachtig en moet ik naar het toilet en even tot mezelf komen. Glaasje water drinken en even gaan zitten totdat ik rustig ben. Van te voren tril ik nog een beetje, maar als ik eenmaal begin dan zit er wel lekker in.”

“Dat verschilt per week. Met kerst had ik met mijn koor 3 optredens per week. Op dit moment treed ik niet zoveel op. Ik heb er 2 maanden uitgelegen, omdat ik gezondheidsproblemen had. Ik heb een paar mooie dingen mogen doen. Op mijn vorige school was er 1 keer in het jaar een groot optreden van alle studenten die daar ooit op school hadden gezeten, omdat er een docent was overleden. Dat was een bijzondere ervaring. Mijn meest bijzondere optreden blijft de begrafenis van mijn eigen vader. Daar heb ik ‘Somewhere over the Rainbow’ acapella gezongen. Dat was het laatste nummer wat ik ooit voor hem zong. Het was niet helemaal zuiver, maar er zat wel emotie in.”

“Mijn tips voor beginnende artiesten? Wat ik persoonlijk doe als je er zoveel last van hebt is bij jezelf nagaan: weet waarom je er staat. Het is je eigen passie en je wilt het laten zien aan andere mensen. Laat het dan ook gewoon zien. Misschien geeft dat nog meer druk dat je echt moet laten zien wat je kan, maar weet waarom je er staat.”