Een ander soort café dan je gewend bent: Happy Café

Links: Krista Rechts: Cathelijne

Krista Feteris (44) en Cathelijne Damen (44) runnen sinds 2017 samen Happy Café in Hedel. Een plek waar een gast, zoals een kinderfluisteraar, een droomexpert of een schrijfster van een boek, iets bijzonders komt vertellen. Ongeveer één keer in de maand organiseren zij zo’n avond. Het motto: If it doesn’t make you smile, change it. Krista omschrijft Happy Café als een beleving en een bewustwording. Volgens Cathelijne is het een kwestie van jezelf aankijken. “Het heeft te maken met een goed leven leiden voor jezelf. Als je zelf happy bent, ben je ook een leuker persoon voor een ander.”

Voordat Happy Café bestond hebben Krista en Cathelijne samengewerkt voor het bedrijf Forever Living. Het werken met aloë vera stond daarbij centraal. Ze gaven toen ook trainingen en informatiebijeenkomsten. “Op een gegeven moment waren we het beu om mensen te vertellen dat ze gezonder moesten gaan leven. Het is mooi meegenomen, maar het is niet de kern die je mee wil geven. Toen dachten we: we willen een ander soort avonden organiseren”, zegt Cathelijne. “Wij voelden dat wij een plek wilden creëren waar gelijkgestemden bij elkaar kunnen komen”, vult Krista haar aan. En toen was daar Happy Café.

Maar waarom heet het ‘café’? Het is toch helemaal geen café? De avonden die de dames eerst organiseerden heetten ‘Happy, Healthy, Beautiful’. Deze naam hing samen met de verkoop van aloë vera en dat wilden ze niet meer. Ze besloten de naam te veranderen. ‘Happy’ hebben ze in de nieuwe naam gehouden. En café? Krista: “Café klinkt gezellig, en het is ook gezellig. Er zijn zelden mensen die denken: hier voel ik me niet thuis. Hier kom ik nooit meer terug.”

De avonden zijn bedoeld om mensen gelukkiger te maken en daar halen de dames zelf ook levenslust uit. “Absoluut, want je ziet mensen opbloeien. Dat is altijd leuk om te zien”, vertelt Cathelijne. “Als je elkaar normaal gesproken tegenkomt heb je gesprekken over het dagelijkse leven. Er komen geen diepgaande gesprekken op gang, omdat daar geen tijd voor is, en op zo´n avond hebben we echt hele leuke gesprekken. Vaak loopt het heel anders dan we gepland hadden, maar dat maakt niet uit.” Krista sluit zich daarbij aan: “Mensen helpen is het mooiste wat er bestaat. Allereerst om zelf gelukkig te zijn, maar ook om mensen te helpen.”

“Als alles goed zou zijn, zou er geen bal aan zijn. Dat is een voetballer zonder doel.”

Happy Café is vooral populair onder vrouwen, maar soms komen er ook mannen. Krista: “Er zijn heel veel gevoelige mannen, maar die durven die gevoeligheid niet te tonen. Mannen denken dat deze avonden voor vrouwen zijn, maar het is óók voor mannen. We hebben allemaal een levensdoel en dat is gelukkig zijn. Onze deur staat voor iedereen open, daarom is het ook een café. Mannen zijn welkom, maar het voelt wel heel veilig, alleen vrouwen bij elkaar.” Cathelijne: “Het is niet per se een vrouwendingetje, maar mannen denken anders. Sommige mannen zijn meer analytisch in hun hoofd.” Meer mannen over de vloer zou leuk zijn, maar het hoeft niet. Dat gebeurt of dat gebeurt niet, vinden ze beiden. Wel is het een doel om meer mensen op een avond te krijgen. Krista wil voor het einde van dit jaar nog naar de honderd gaan. Cathelijne lacht: “Ik ben van het kleinschalige, maar ik voel er een in maart aankomen die groot gaat worden.”

De dames zijn zelf ook niet altijd happy. Zelfs tijdens de happy avonden kan een van de twee haar dag niet hebben. Maar Cathelijne zegt dat ze vanzelf de knop wel om zet; je bent immers wel een gastvrouw en je ontmoet weer leuke mensen. En lukt het niet, dan neemt de ander het even over. Ze wisselen elkaar af en vullen elkaar aan, want je kunt nou eenmaal niet altijd gelukkig zijn. Krista vindt dat niet erg. “Daar ben je mens voor. Als alles goed zou zijn, zou er geen bal aan zijn. Dat is een voetballer zonder doel. Het doel is happy zijn, maar ik kom ook allerlei tegenspelers tegen. Anders ga ik voetballen zonder tegenspelers te hebben en dan is het niet leuk.” Op de vraag of je ook wel eens gewoon een dagje niet lekker in je vel mag zitten, antwoordt ze: “Ook wel een week of een maand.”

“Perfectionisme is de grootste ziekte van Nederland.”

Cathelijne zou haar leven op dit moment een 8 geven, maar Krista legt uit dat het leven geen eindcijfer kent. “Wij komen ook van een 5 af. Ik zeg altijd: het gaat niet om het cijfer nu, maar om het cijfer waar je naar toe wil. Zo weet je dat je kan groeien. Je kan wel zeggen ‘ik heb nu een 8’, maar ik wil naar die 9 toe en ik geniet van die weg daar naartoe. En wat het cijfer op dit moment is, vind ik niet belangrijk. Een 10 is perfectionisme en dat is de grootste ziekte van Nederland.”

Krista en Cathelijne bespreken eigenlijk nooit wie zij te gast willen voor toekomstige avonden. Ze komen altijd wel iemand tegen. Alles komt op hun pad. Krista: “Iedereen zegt altijd meteen ‘ja’, want ze vinden het allemaal heel tof wat wij doen. Wat wij doen is niet op veel plekken te vinden.” Wat wel alvast op de planning staat voor het zomerseizoen is knuffelen met alpaca’s. De twee zijn nog lang niet van plan om te stoppen. Ze willen doorgaan zo lang dat kan. Krista: “Stoppen doen we nooit.”