Misslightbulb: ‘Ik wil met mijn kunst maatschappelijke problemen aankaarten’

Anne Versluis (19), beter bekend als ‘Misslightbulb’, schrijft en fotografeert al sinds jonge leeftijd. Ze heeft al een hoop meegemaakt in haar leven en dat beïnvloedt haar en haar werk nog altijd. Ze studeert aan de Nederlandse Fotovakschool in Rotterdam, haar droomschool, en dat bevalt goed. Later hoopt ze van fotografie haar vaste baan te maken. 

Dirkje Blikman, 15-01-2021

Bron: Anne Versluis

Waarom ben je gaan fotograferen?

“Ik ben een echte beelddenker. Over alles wat ik schrijf en bij alles wat ik denk wil ik een beeld hebben. Van mijn allereerste spaargeld kocht ik een camera. Ik ging met mijn vader mee naar het bos en maakte foto’s van alles wat ik zag. Ik kon daar veel over schrijven.”

Welk genre fotografie spreekt je het meeste aan?

“Vooral fashionfotografie, omdat ik dat de beste manier vind om grenzen te doorbreken. Al een tijdje is er steeds meer kritiek op de criteria om model te zijn. Je ziet steeds meer curvy modellen voorbijkomen en de standaard verandert. Vroeger was het normaal dat modellen gladgestreken waren. Nu kan dat een beetje doorbroken worden.”

Je artiestennaam is Misslightbulb. Hoe ben je op deze naam gekomen?

“Toen ik jong was tekende ik een keer een personage met een gloeilampje en daar een lichaampje aan. Ik zat daarover te brainstormen en toen dacht ik: dit is supervet! Hier moet ik wat mee doen. Daarnaast heb je ook licht nodig voor fotografie en dat heb ik er ook in verwerkt. Ik ben zelf een meisje en daar komt ‘Miss’ vandaan en zo ben ik op die naam gekomen.”

Op Anne haar site www.misslightbulb.com komen deze poppetjes ook weer terug. “Via Photoshop maak ik zulke poppetjes. Op het Grafisch Lyceum in Rotterdam heb ik de basics geleerd van Photoshop maar het meeste heb ik mezelf aangeleerd via YouTube. Er zit altijd wel een concept achter mijn werk. Het is daarna vooral brainstormen en uitproberen.”

Wat voor ideeën of concepten zitten daar dan achter?

“Ik wil mensen een spiegel voorhouden over problemen in de maatschappij. Denk bijvoorbeeld aan de bitcoin. Ik vond het heftig dat men zo snel geobsedeerd kon worden door iets wat voor mij geen waarde had.”

“Ik heb ook een werk gemaakt over de druk van leersystemen. Ik vind die druk veel te hoog liggen. Ik heb het gevoel dat er altijd wordt verwacht dat je een bepaalde route volgt. Je haalt een diploma en daarna heb je een van baan van negen tot vijf. Ik vind dat dat niet persé de manier is hoe het zou moeten gaan.”

“Ik heb altijd al een soort aantrekking gehad tot dingen die niet kloppen of niet in de maatschappij passen. Ik vind het heerlijk om te kijken naar iets wat mensen afschrikt. Dat zie je ook terug in mijn hoogtepunten op instagram. Dat past bij mijn karakter. Ik doe juist wat mensen niet willen dat ik doe. Dit komt ook wel door mijn koppigheid.” Er is nog wel een lange weg te gaan in hoe mensen naar dingen kijken. “In de kunstwereld mag men wel eens de regels doorbreken en doen waar ze zelf zin in hebben.”

Maatschappelijk probleem over te hoge leersystemen die Misslightbulb met haar werk wil aankaarten. Bron: Anne Versluis

Wat was je inspiratie om naast fotografie te schrijven?

“Ik ben altijd al creatief geweest net als mijn ouders. Zij tekenen allebei. Ik begon zelf ook met tekenen maar later ging ik meer schrijven.”

“Ik heb een hoop meegemaakt in mijn leven. Ik schrijf vooral over mijn gevoel en over gebeurtenissen. Zo kreeg ik rond mijn twaalfde anorexia en daar heb ik veel last van gehad tot ongeveer mijn achttiende. Terwijl ik anorexia had, heb ik ook een depressie opgebouwd en dat speelt nog altijd een grote rol. Schrijven is voor mij de manier om deze dingen te verwerken. Het is mijn uitlaatklep.”

Wat je schrijft over je depressie post je op instagram, waarom?

“Toen ik een depressie kreeg wist ik niet goed wat het nou eigenlijk was. Er was nog geen duidelijke diagnose. Praten over een depressie was erg lastig. Je wordt vaak niet begrepen en het wordt beschouwd als een taboe in mijn ogen. Ik hoor er bijna niemand over. Ik dacht toen bij mezelf: als ik het nergens kan vinden en er niet over kan praten met mensen, wil ik degene zijn die informatie erover kan geven aan anderen. Ik post het daarom op mijn eigen instagram account en wil mensen op deze manier meenemen in mijn leven en hoe ik ermee omga en wat ik doe.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Anne (@anniestoteles)

Hoe reageren anderen daarop?

Zowel positief als negatief. Veel mensen uit de mental health community vinden het fijn om deze verhalen van me te lezen. Ze voelen zich niet alleen. Maar toch zijn er ook negatieve reacties. Mensen denken dat ik het alleen voor de aandacht doe en worden vaak boos omdat ik zo open ben.”

Corona speelt een grote rol in iedereen zijn leven. Je hebt weinig contacten en qua werk lijkt het me ook lastig. Je mentale gezondheid is daarnaast ook belangrijk, vooral nu. Hoe beïnvloedt deze pandemie jou?

Depressiewise is het vooral erg lastig. Ik houd me aan de regels maar ik zie mijn vrienden bijna niet meer en dat is soms moeilijk. Ik zie alleen mijn vriend.”

“Voor mijn werk is het nu ook moeilijker om mensen te vinden die model willen staan. Er zit wel een afstand tussen de fotograaf en een model. Het is meer het reizen en ergens heen gaan waar het minder bekend is.”

“Ook school is dicht en alles is online. Gelukkig was de eerste periode vooral theorie en niet veel praktijk dus online ging dat wel.”

Ben je op dit moment bezig met een ander project of samenwerking?

“Op dit moment niet voor anderen, maar wel voor school. Het is een opdracht voor mijn portfolio. Ik ga mijn vriendengroep portretteren met zijn of haar eigenaardigheden door middel van fotografie. Het is een soort een introductie van mijn vriendengroep, De Bende Van Ellende.”

Is fotograferen je vaste baan?

“Fotograferen is nog niet mijn vaste baan. Het is eerder bijverdienen. Ik was voordat het coronavirus startte ingehuurd voor een groter project van een nieuw bedrijf. Dat zou voor foto’s op vrachtwagens en op de site zijn maar dat is voor nu helaas afgelast en uitgesteld door corona.”

Als het later je vaste baan wordt, wat wil je dan graag doen?

“Vooral het fotograferen van inheemse stammen is iets wat ik wil doen. Je moet je inleven en geaccepteerd worden in zo’n stam. Je groeit daar ook als persoon in mee. Ik zou het liefste naar Kenia willen gaan. Mijn vader is daar ook op reis geweest.”

“Ik heb bijna alle genres van fotografie wel uitgeprobeerd en portretterende fotografie vind ik erg mooi en leuk om te doen. Ik wil graag het ‘zijn’ van de persoon vastleggen. Ik wil de persoon dichtbij halen. Ook nu tijdens corona. Er is juist afstand tussen de mensen. Dat zijn die maatschappelijke problemen die ik wil aankaarten.”

Portretterende foto. Bron: Anne Versluis