‘In Nederland mag ik zijn wie ik wil zijn’

De 23-jarige Randa Mohammad, 5 jaar geleden gevlucht uit Syrië, heeft haar plek in Nederland helemaal gevonden.

 

Het leven in Syrië

Randa woonde tot een aantal jaar terug nog in Kamishli in Syrië samen met haar ouders, twee broertjes en zusje. ‘’Ik vond het fijn om als meisje in Syrië te wonen.’’ ‘’Ik mocht daar leren. Na de middelbare school zou ik naar de universiteit gaan.’’ Randa had graag apotheker willen worden. Als meisje mag je in Syrië gewoon autorijden. Je hoeft in Syrië ook niet per sé een hoofddoek te dragen. Het laatste jaar van haar verblijf in Syrië hoefde Randa niet meer naar school in verband met de oorlog. ‘’We zijn uiteindelijk gevlucht omdat mijn broertjes verplicht het leger in moesten en dat wilden ze niet.’’

 

De reis naar Nederland

Vijf jaar geleden zijn Randa en haar familie gevlucht. Ze gingen eerst met het hele gezin met de bus van Kamishli naar de grens van Turkije, hier bleven ze een jaar in Istanbul in Turkije wonen bij haar oom. ‘’Ik vond het niet fijn om hier te wonen, we konden niet werken en als Syriër mocht ik hier niet naar school.’’ Haar broer was de enige die werk kon vinden in Turkije. Toen zijn Randa haar vader en zijzelf met de auto vanuit Turkije naar Nederland gereden waar ze drie dagen over gedaan hebben. ‘’Mijn vader en ik zijn met zijn tweeën gegaan omdat het te duur was om met zijn allen te reizen.’’ Op 2 juli 2014 kwamen ze aan in Nederland. De rest van haar familie is later naar Nederland gekomen. De opa van Randa woont al eenentwintig jaar in Nederland. ‘’Hij adviseerde mijn vader om naar Nederland te komen omdat hier alles zo goed geregeld is.’’

 

Aankomst in Nederland

‘’De natuur viel mij meteen op, het is hier zo groen in tegenstelling tot Syrië.’’ ‘’De aankomst in Nederland was fijn, ik voelde me hier meteen thuis.’’ Ze gingen eerst naar Ter Apel, hier verbleven we 2 tot 3 dagen, hier hebben ze in een asielzoekerscentrum gezeten, waar ze asiel hebben aangevraagd. Het gezin van Randa had niet genoeg geld om met het hele gezin naar Nederland te gaan, dus toen ze asiel hadden aangevraagd heeft de Immigratie- en Neutralisatiedienst (IND) geregeld dat haar moeder, twee broertjes en zusje ook naar Nederland kwamen. Daarna gingen ze naar Budel waar ze ongeveer 51 dagen hebben gezeten. ‘’Ik vond het fijn in Budel, de omgeving hier was zo mooi, het leek niet op een asielzoekerscentrum en dat vond ik fijn.’’ Na Budel gingen ze naar Doetinchem waar ze meer dan twee maanden gezeten hebben. Na Doetinchem gingen ze verder naar Venlo waar ze 30 tot 40 dagen hebben gezeten. ‘’Waarna we begin 2015 ons eigen huis kregen in Venray.’’

 

De Nederlandse taal

Randa vertelt dat ze de Nederlandse taal snel onder de knie had. ‘’ We kregen als eerst een coach van de ‘Welkom op weg’ stichting. Daar hebben ze voor ons een taalschool en werk geregeld. Allereerst wilde ik de Nederlandse taal goed beheersen voordat ik de stap zette om naar school te gaan. Toen ik om mij heen veel complimenten kreeg over mijn goede Nederlands dacht ik dat het wel tijd was om mij in te schrijven voor een opleiding. Ik heb toen voor de opleiding apothekersassistent gekozen en daar ben ik meteen aangenomen.’’

 

Verschillen tussen Nederland en Syrië

‘’Ik merk niet veel verschil tussen Syrië en Nederland, dat komt omdat ik uit een stad kom waar mensen wonen met veel verschillende geloven wonen zoals: moslims, christenen en joden. Het verschil met een multicultureel land als Nederland valt mij dan ook erg mee.’’ Het grootste verschil dat Randa ervaart tussen Syrië en Nederland is dat in Syrië je mening uiten niet mag en hier in Nederland mag het dat wel. ‘’Het handelen naar mijn geloof is niet veranderd. Mijn ouders hebben mij, mijn broertjes en mijn zusje vrij opgevoed maar wel binnen bepaalde grenzen, zoals dat ik geen seks mag hebben voor het huwelijk.’’

 

Het leven in Nederland

‘’Ik, voel me hier vrij, het land is leuk! Ik voel me hier ook erg geaccepteerd als vluchteling zijnde.’’ Het voelde voor Randa eerst niet als een overwinning om hier te zijn, het was erg wennen. ‘’Maar achteraf zie ik het wel als een overwinning om hier in Nederland te mogen wonen.’’ Randa mist eigenlijk niks uit Syrië. ‘’Ik denk dat de meesten mensen die iets missen uit hun thuisland vooral hun gezin en nabije familie missen, maar mijn gezin en mijn opa en oma wonen hier.’’ Randa rondt aankomend jaar haar studie af en gaat in de toekomst dan ook werken als apothekersassistent.