De nieuwe Nederlander komt uit Syrië

Extremisten, oppositie en oorlog. Daar denken Nederlanders aan als je ze vraagt naar het land Syrië. Meer dan een derde van de Nederlandse vluchtelingen zijn Syrisch. Na tien jaar zijn ze vaak niet teruggekeerd naar land van herkomst door de politieke situatie daar. Hiermee zijn ze een deel van de Nederlandse bevolking. Een goede reden om meer over de Syrische cultuur te leren.

Roula Jnide (44) is een Syrische vluchteling, afkomstig uit de havenstad Latakia. Bij haar thuis zitten we aan de Syrische koffie die wordt gedronken in hele kleine porseleinen kopjes, waar net één slok inpast. Roula serveert de welkomstkoffie met baklava: een lekkernij van deeg, noten, siroop of honing. Ondertussen vertelt ze over haar inburgering in Nederland en de Syrische cultuur.

Rafaëlle van Nispen, 27-11-2020, 15:21

Foto: moderne bruiloft in Damascus van Roula en Roland Jnide

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waar moest je aan wennen in Nederland?

“Nederlanders vinden afspraken heel belangrijk. In Syrië kun je bij iedereen zonder waarschuwing over de vloer komen. In Nederland is dit niet erg geliefd. Ik had het gevoel alsof ik heel erg moest bijbenen. Ik was het niet gewend om zo op de tijd te leven en te plannen.

Ook snap ik niet dat de ouderenzorg hier een echt beroep is. In Syrië is het iets om je voor te schamen als je ouders in een bejaarden- of verpleegtehuis zitten. Daar word je aangezien als een slecht persoon als je niet voor je ouders wilt zorgen.

Verder mis ik mijn werk ontzettend veel. In Syrië was ik ingenieur. Mijn man en ik hadden ook een restaurant. Het is vreselijk moeilijk om opnieuw te moeten beginnen. Dat is het al als je op nul begint, maar ik heb het gevoel alsof wij met tien punten achterstand zijn begonnen. In de inburgering gaat zoveel tijd, energie en moeite zitten. Een compleet nieuwe taal en cultuur leren is niet niks.”

Wat is een positieve verassing aan de Nederlandse cultuur?

“De feestdagen hier vind ik echt fantastisch. Mijn eerste keer Sinterklaas herinner ik me nog goed. De juf van mijn kinderen legde uit hoe het feest in zijn werk ging, maar het enige wat ik dacht was: wat wordt er dan van mij verwacht als die man in Nederland aankomt?”

Ook heeft carnaval een speciaal plekje in haar hart. “Vier dagen lang jezelf voor schut zetten is er in Syrië echt niet bij, daar schaamt men zich al snel voor. Eigenlijk hebben wij precies dezelfde soort dans als de polonaise, maar dan in een horizontale lijn, de dabkeh. Deze dans wordt uitgevoerd tijdens huwelijken en andere feestelijkheden.”

Kun je iets vertellen over de Syrische cultuur?

“Het land kent zoveel verschillende culturen. Dit komt door de meerdere bevolkingsgroepen en religies die Syrië kent. De islamitische soennieten vormen de meerderheid van de bevolking en daarna de alawieten. Christenen vormen de overige tien procent van de bevolking. Of jij een bepaalde feestdag viert hangt van zoveel factoren af. Je woonplaats, religie en etniciteit bijvoorbeeld. Toch verschilt het daarin niet veel van Nederland. Moslims vieren Eid al-Fitr (Suikerfeest) en Eid al-Ahda (Offerfeest) en christenen vieren kerst met Papa Noël.”

Hoe zou je de typische Syriër omschrijven?

“Oh, nu moet ik uitkijken met wat ik zeg. Eigenlijk zou ik een beetje moeten slijmen. Syriërs zijn vooral enorm gastvrij. Dat zit er echt door en door in. Een nadeel is dat ze totaal niet eerlijk zijn. Als je aan een Syriër vraagt of hij morgen wil langskomen, zal hij waarschijnlijk antwoorden met: ‘Ja, misschien’, terwijl hij dan al weet dat hij waarschijnlijk niet gaat komen. Dat vind ik zo fijn aan Nederlanders. Ze zijn lekker eerlijk en direct.”

Wat mis je aan de cultuur in Syrië?

“Elke vrijdagochtend wordt er goed uitgepakt met het ontbijt. Vrijdag is het weekend in het Midden-Oosten en het is de dag van het publieke middaggebed. Vaak aten we mamooneya: een zoete pudding met rozenwater, verse room en pistachenootjes. Ook staat de eettafel vol met tuinbonen en humus. Na een rustige ochtend met het gezin volgt er vaak een uitgebreide lunch met de familie.

Ik moest zo wennen aan de stilte ’s avonds en de drukte overdag in Nederland. Dit was in Syrië precies andersom. Daar begon alles pas vanaf 9 uur ’s avonds.”

Wat mis je juist niet?

“Misschien iets kleins, maar Syrische ouders zijn vreselijk streng voor hun kinderen. Het beeld dat de buitenwereld van je heeft, moet perfect zijn. Er heerst al snel schaamte om kleine dingen. Een leuk voorbeeld is mijn neefje. Hij is verslaafd aan cola. De ochtend voor een bruiloft had mijn zus hem veel cola gegeven, zodat hij tijdens het feest het niet meer kon zien. Later kwam hij teruglopen van het buffet met zoveel mogelijk colablikjes als hij kon dragen. ‘Mama, voor mee naar huis te nemen.’  Ze schaamde zich dood.

Iets groters wat ik zeker niet mis is corruptie. Als je in Syrië iets snel geregeld wilt hebben, moet je extra geld toedrukken. Daardoor vind ik wel dat Nederlanders soms iets geduldiger mogen zijn. Alles is hier goed en snel geregeld.”

De oorlog is hetgeen waardoor wij uit Syrië zijn gevlucht. We hadden het bovengemiddeld goed, maar oorlog maakt geen verschil tussen arm of rijk. We hebben jonge dochters. Ik wil dat zij in een land kunnen opgroeien waar geen angst heerst voor de dag van morgen.”