Voor het slapengaan

Het is een uurtje of twaalf ’s nachts. Je loopt naar buiten om nog even een sigaretje te roken voordat je gaat slapen. Je doet de grote zware deur open en gaat buiten in de regen tegen de muur van het gebouw staan. Op de straat is het donker en af en toe lopen er wat mensen langs. Je bent nog helemaal niet moe en besluit om nog maar even een rondje door de stad te gaan lopen. Wanneer je de straat van het appartement uitloopt kom je uit in een park. Het is een smal parkje met een aantal lantaarnpalen en het krioelt er van de duiven. Eenmaal het park uitgelopen beginnen er een hoop lampen te branden. Er lopen steeds meer mensen en er komen een aantal trams langs. Je bent in het centrum belandt. Je slaat ergens links af en ziet in de verte het Rynek Głowny, het grote marktplein van Krakau. Onderweg naar het plein wordt je door verschillende proppers, die verscholen staan onder paraplus, aangesproken. Eerst in het Pools, daarna in het Engels. Kaartjes voor gratis bier en entree vliegen je om de oren. Wanneer je besluit om maar ergens naar binnen te gaan belandt je in een kelder. Grote bakstenen muren sluiten de ruimte af. De muziek staat zo ontzettend hard dat je jezelf amper kunt horen denken. Van al dat lopen heb je toch een beetje dorst gekregen en je besluit een biertje voor jezelf te bestellen. “Eleven zloty”, zegt de man achter de bar terwijl hij een glas gevuld met een halve liter bier je kant opschuift. Je lacht even omdat je weet dat je nog geen drie euro hoeft te betalen voor een halve liter bier en legt je pinpas op de automaat. De barman geeft je een knikje en gaat weer verder naar de volgende klant. Wanneer je de dansruimte inloopt komt de hitte je al tegemoet. Vrouwen in korte rokjes en mannen in bloesjes vullen de warme kelder op. Iedereen danst en anders dan in Nederland staat er bijna niemand aan de zijkant toe te kijken. Je besluit maar mee te dansen. Met je biertje in de ene en je telefoon in de andere hand wurm je jezelf door de mensenmassa richting de DJ booth. Ondertussen wordt er een paar keer in je oor geschreeuwd door mensen die nét iets te veel bier gedronken hebben. Terwijl je aan het dansen bent loop je nog drie keer heen en weer om shotjes te halen waarvoor je veel te weinig betaalt en uiteindelijk eindigt je avond in de rokersruimte. Wanneer je de steile trap weer naar boven loopt om naar huis te gaan zie je door een klein raampje dat het buiten alweer licht is geworden. Je kijkt op je telefoon: 05:13. Wanneer je de deur uitloopt verblindt het felle licht van de zon je ogen. Nog half dronken loop je de straat weer door. De proppers staan nog steeds onder hun paraplus mensen aan te spreken. Je slaat rechts af om weer in het park uit te komen. Zwervers liggen op bankjes vergezelt door een paar duiven. Hoewel de clubs nu al een aantal straten verderop zijn hoor je nog steeds gedreun van harde muziek. Of dat uit de clubs komt of dat het nog in je hoofd zit, weet je niet. Wanneer je eindelijk het park weer uit bent steek je een grote straat over waar het nu al een stuk drukker is dan vannacht. Je hoort de vogeltjes fluiten en weet dat het tijd is om naar bed te gaan. Maar voordat je de grote zware deur opendoet, steek je nog even een sigaretje aan en blijf je in de regen tegen het gebouw aan staan.