‘’Een crime scene cleaner zijn is totaal anders dan in een film.’’

In iedere politieserie komt een crime scene cleaner in beeld; een man in een wit pak die de ravage na een moord opruimt. Maurizio Janssen (25) treedde in de voetsporen van zijn vader René Janssen. R Janssen Bv is namelijk het enige schoonmaakbedrijf in Nederland dat crime scenes opruimt. Hoe luguber ook; zij worden altijd gebeld.

Maurizio Janssen met zijn vader en broer; René en Bas Janssen
Bron: Maurizio Janssen

Waar is uw werk belangrijk voor?

Mijn werk is belangrijk voor de mensen waarbij het gebeurd, dus voor de nabestaanden. Ik breng alles terug naar de originele staat.

 

Welke opleiding heeft u gevolgd? Of heeft u alleen een cursus of training gehad?

Ik heb zelf qua opleiding niks gevolgd. Ik heb op de LTS gezeten, daar ben ik vanaf gegaan. Door hard werken kom je wel een stuk verder. Ik ben in het vak gerold door mijn vader. R. Janssen Bv is namelijk een familiebedrijf, dus daarom kon ik snel aan de slag.

 

Vindt u dat er een officiële opleiding zou moeten zijn voor dit vak? Zou dat handiger zijn voor in de toekomst?

Dat is handiger, maar we geven zelf een SVS opleiding; algemene lessen in de schoonmaak. Daar wordt van alles geleerd, van een hoogwerker besturen tot hoe je een doekje moet vasthouden en een tafel moet afvegen.

 

U bent uiteindelijk crime scene cleaner geworden door uw familie, hoe zit dat?

Mijn pa is met dit beroep begonnen. Hij heeft een intensieve training gevolgd in Amerika, waar hij de passie voor crime scene cleanen heeft ontwikkelt. Thuis in de kelder is hij begonnen, zonder poespas. Zo is het van één man personeel naar twee mensen gegaan en nu hebben we ongeveer 150 mensen in dienst. Dat zijn bedrijf zo groot zou worden, ook in de crime scene cleaning, dat hadden we nooit gedacht.

 

Wat vindt u het moeilijkste aan deze baan? Heeft u wel eens een moeilijke keuze moeten maken?

Ja, het zijn ook vaak de emoties waar je mee te maken hebt als je bij mensen thuis komt. In het begin was dat zwaar, maar op een gegeven moment wen je daaraan. Dan kan je het van je afzetten. Ik heb van mijn vader geleerd dat je je niet moet laten kennen

 

Aan de andere kant: Wat vindt u het leukste aan uw beroep?

De mensen helpen. Vaak als er mensen brandschade hebben dan kom ik ze echt letterlijk uit de brand helpen. De dankbaarheid die ik daarvoor terugkrijg, daar word ik gelukkig van.

 

Wat voor gereedschap / schoonmaakmiddelen gebruikt u? En welke spullen zijn het belangrijkste bij crime scene cleaning?

Vooral goede bescherming, het kan namelijk zijn dat een lichaam besmet is met een bepaalde ziekte, daar moet je rekening mee houden. Ik gebruik veel ontsmettingsmiddelen, ook om te ontgeuren. Het kan ook simpel zijn; bloedvlekken verwijderen doen we met wasverzachter. Sterke middelen proberen we zo min mogelijk te gebruiken, als iets erg bloederig of kapot is dan wordt het ook gesloopt.

 

Kunt u mij beschrijven hoe een dag / avond eruit ziet als u wordt opgeroepen? Wat gebeurd er vanaf het moment dat jullie daar zijn?

Het begint altijd met het regelen dat de omstanders weten wat er aan de hand is. Daar ga je dan even een babbeltje mee maken. Daar worden we op getraind bij SVS, bijvoorbeeld bij sterfgevallen. Mijn collega’s en ik proberen op de situatie in te spelen. Nadat het lichaam weg is gehaald door de lijkschouwers, doen we onze pakken aan en gaan we er tegenaan.

 

 Wat moet je echt kunnen als je deze baan wilt? Heeft u tips voor mensen die dit in de toekomst willen gaan doen?

Je moet vooral hard kunnen werken, als je gebeld wordt moet het gelijk gedaan worden. Bovendien moet je een hele sterke maag hebben, want je komt vaak op plekken waar dezelfde vieze geur hangt Het belangrijkste is dat je hard werkt, de ervaring komt vanzelf.

 

 Is crime scene cleaner een dankbaar beroep?

Als je ergens aankomt niet echt, want dan is iedereen nog in paniek. Meestal als je weggaat wel, dan zijn mensen heel blij dat de stank weg is en dat bijvoorbeeld de familie weer het huis in kan. Dat geeft een dankbaar gevoel, zeker omdat het een onderschat beroep is.

 

 Dat dit beroep onderschat is, komt dit doordat er door films en series een stereotypisch beeld is van een crime scene cleaner?

Het is vaak veel heftiger. Bijvoorbeeld iets wat vorige week gebeurde: een man en een vrouw die woonden tegenover elkaar. Hij heeft haar in zijn bed vermoord. De vrouw was zo vaak gestoken dat ze niet meer te herkennen was. Als je in die kamer staat voel je wat er gebeurd is, dan komt er veel veel emotie bij kijken. En dat is zwaarder dan op televisie.

 

 Zou u ondanks de heftige gebeurtenissen dit beroep voor de rest van uw leven willen blijven doen?

Ik wil dit zeker voor de rest van mijn leven doen, voor een groot deel omdat we een eigen zaak hebben. Ik doe dit werk met veel plezier en sta iedere ochtend op met een glimlach. Ik ben 25 jaar en heb al heel veel dingen geprobeerd, maar toch kom ik hier elke keer weer uit.

 

 Hoe denkt u dat het beroep crime scene cleaner er in de toekomst uit gaat zien? Gaan er dingen veranderen of blijven dingen hetzelfde?

Ik zeg altijd tegen heel veel vrienden van me dat er altijd rotzooi is. Je gaat meegroeien met dingen, door nieuwe materialen en machines. Ik weet het niet, de tijd zal het zeggen.

 

Is er een moment geweest dat u uw werk te heftig vond?

Voor mij persoonlijk niet. Ik heb wel veel collega’s die het crime scene cleanen niet aankunnen. Die willen het werk ook echt niet doen en daar heb ik respect voor. Dat kun je iemand niet zomaar aandoen, zeker als mensen worden doodgeschoten of neergestoken.

 

Heeft u nog een andere bijzondere ervaring waar u nog vaak aan terugdenkt?

Mijn allereerste keer dat ik mee mocht met mijn vader naar een plaats delict, ik was toen 16 jaar. In Geleen had een man zijn vrouw doodgestoken, daarna zijn twee kinderen en toen zichzelf. Dat was zo intens. Omdat collega’s het niet durfden, ben ik met mijn vader de kinderkamer binnen gegaan. Daar zag je het stapelbedje, met de messteken en de lichaampjes afgetekend met bloed op het matras. Dat is me heel lang bijgebleven, op die leeftijd heb ik daar een periode heel slecht van geslapen.

door Juliëtte Adriaans