‘Je wordt door CliniClowns met de uiterste kanten van het leven geconfronteerd’

Leendert de Jong (58) is al meer dan 12 jaar vrijwilliger bij de CliniClowns, als ambassadeur in onder andere de regio Zuid-Nederland. Hij vertelt uitgebreid wat zijn vrijwilligerswerk inhoudt, mooiste herinneringen, zijn toekomstbeeld en geeft uiteraard een kijkje in de wereld van CliniClowns.

Leendert de Jong (midden) na een inzamelingsactie van AIO Nederland in Veghel (maart 2018)
Bron: Kliknieuws – Stadskrant Veghel

 

Wat er volgde na een sticker

‘’Ik zocht vele jaren geleden op internet naar een ‘vergeet niet te lachen’-sticker, die ik ooit van CliniClowns had gekregen voor op mijn auto. Ik was al donateur van de CliniClowns, en wilde de sticker ook op mijn nieuwe auto hebben. Tijdens het zoeken vond ik ineens een vacature voor ambassadeur van de CliniClowns, toevallig voor de regio Zaltbommel. Dat paste zo erg dat ik gelijk wilde solliciteren. Ik werd uitgenodigd en heb toen een professionele sollicitatieprocedure gehad. Toen ik werd aangenomen ben ik gelijk met veel plezier aan de slag gegaan.’’

‘’Een organisatie als CliniClowns heeft veel bekendheid nodig, anders kun je niet bestaan. Daardoor is vrijwilligerswerk heel uiteenlopend werk, van het innen van cheques tijdens regionale acties tot het geven van voorlichtingen tijdens sponsorlopen. Maar vrijwilligerswerk kan ook simpel zijn: tijdens evenementen dingen klaarzetten en ervoor zorgen dat mensen naar hun plaatsen worden verwezen. Het is in ieder geval heel erg breed!’’

 

Inspiratie en motivatie

‘’Het begint natuurlijk met het doel, dat is iets wat me heel erg motiveert. Het belangrijkste is dat ernstig zieke kinderen en ook dementerende mensen een moment van ontspanning hebben. En dat is een cliché opmerking, maar zo is het wel. Het levert bovendien ook veel voor vrijwilligers zelf op, want CliniClowns is er voor iedereen. Omdat het een deel van mij is motiveert het me. CliniClowns is een hele leuke organisatie; het is heel overzichtelijk, ook voor ons, want als vrijwilliger wordt je betrokken bij het beleid van de stichting. Natuurlijk heb je specialisaties, zoals collectant of evenementencoördinator. Maar je maakt toch deel uit van het geheel.

Ik vind voorlichting en gastlessen geven heel leuk, bijvoorbeeld op medische instellingen of scholen. Het gaat me niet slecht af, ik probeer altijd interactie te krijgen met mijn publiek. Bijvoorbeeld kleine kinderen op de lagere school vertellen dat iemand dood kan gaan, dat is toch lastig. Bij de andere doelgroepen, bijvoorbeeld jongvolwassenen, vind ik het ook erg leuk om die mee te krijgen. Ik wil zoveel mogelijk mensen bij CliniClowns betrekken.’’

 

Ups en downs

‘’Vroeger stond je als ambassadeur wat verder af van het werk van de clowns. Inmiddels is die afstand kleiner geworden, maar in het ziekenhuis blijft dat lastig. Dat is iets tussen het kind en de clown. Het bijzondere aan ambassadeurswerk is dat ik er toch bij betrokken raak. Je komt bij mensen thuis die geld inzamelen. Zij doen dat bijvoorbeeld tijdens carnaval, vaak omdat zij zelf een ziek kind hebben of hebben gehad. Als je het geld krijgt dan krijg je vaak het persoonlijke verhaal achter de actie te horen te horen.

’Ik heb iets heel indrukwekkends meegemaakt toen ik nog in Amsterdam werkte. Er was een echtpaar dat graag een cheque wilde overhandigen aan de clowns in het AMC. Hun dochtertje van vijf jaar was overleden. Zij heeft drie jaar ernstig ziek in het ziekenhuis doorgebracht, daardoor heeft zij intensief contact gehad met de clowns. De clowns hadden gevraagd of ik de cheque wilde aannemen, aangezien zij gewoon moesten werken. Natuurlijk wilde ik dat, maar ik besefte gelijk dat het nu wel heel erg dichtbij kwam.

Daarna in het ziekenhuis heb ik de ouders en het tweelingzusje van het meisje opgevangen. Dat was heftig, want je hebt een intens verdrietig gezin. De clowns die er voor het meisje waren zorgen dan toch voor relativering en ontspanning, zelfs op zo’n moment. Dat vond ik confronterend, maar het liet me ook gelijk zien hoe belangrijk het werk is. Op zulke momenten ben je trots op je werk, omdat jij als ambassadeur ook in dit verhaal iets betekent.

 

Even wennen

‘’Als vrijwilliger ben je vaak alleen. Evenementen of acties doe je meestal in een team, maar als je voorlichting gaat geven doe je het zelf. Soms is dat lastig, maar je kunt altijd terugvallen op anderen, mocht er iets niet lekker gaan. Ik bereid me altijd goed voor als ik een lezing of een presentatie heb, en hou rekening met de situatie die ik krijg. Hoe vaker je het voorbereid, hoe makkelijker dat wordt. Als ambassadeur heb je toch te maken met professionaliteit, dat is wat CliniClowns ook wil uitstralen. Dus goed voorbereiden.

Ik ben kort werkloos geweest, maar heb gelukkig onlangs een vaste baan aangeboden gekregen in Tilburg. Mijn vorige baan en het vrijwilligerswerk heb ik altijd goed kunnen combineren. Bij CliniClowns wordt er wekelijks een agenda verspreid, waar acties en evenementen in staan waar je je voor kunt inschrijven. De afspraak binnen CliniClowns is dat je als vrijwilliger minstens drie dagdelen per maand beschikbaar bent. In de praktijk is dat soms anders; het hangt natuurlijk ook af van het aanbod op de activiteitenagenda.’’

 

Een goede tip

‘’Mijn tip voor mensen die geïnteresseerd zijn in vrijwilligerswerk is: vooral doen! Het is erg dankbaar werk dat anders is dan een normale baan, ook al maak je nog steeds afspraken die je moet nakomen. Bovendien wordt je altijd met grote dankbaarheid ontvangen omdat mensen altijd blij zijn dat je het doet. Ik roep mensen daarom op om qua vrijwilligerswerk er 100% voor te gaan. Zorg wel dat goed wordt vastgelegd wat er van je wordt verwacht en andersom. Kies iets wat bij je past.’’

 

 De rode neus blijft nog even

‘’Als CliniClowns mij in de toekomst geen energie en inspiratie meer zou geven, dan zou dat reden kunnen zijn om te stoppen. En tot nu toe is dat gelukkig het geval, ik voel me echt betrokken bij de stichting. Je maakt als ambassadeur zoveel mee, iedere ervaring die ik opdoe neem ik mee voor de rest van mijn leven. CliniClowns is een deel van mij geworden.’’