Ester van Vugt over haar GHB-verslaving: “Ik vertel alles met een lach, het is alleen helemaal niet grappig wat ik vertel”

Ester van Vugt (31) begint op haar zestiende met het gebruiken van drugs. Na een burn-out, een GHB-verslaving van 6 jaar en een psychose, is ze nu 3,5 jaar schoon. Over haar verleden plaatst ze filmpjes op TikTok, inmiddels heeft ze meer dan 52.000 volgers. Samen met haar hondje Xena woont ze nu in Eindhoven.  

“Mijn eerste keer drugs was op de middelbare school, dat waren pillen. Eigenlijk vond ik dat veel te leuk. Ik begon na de havo aan de HBO Automotive Management. Ik kwam daar als 16-jarig meisje tussen allemaal jongens tot wel 23 jaar. Ik werd compleet uitgelachen daar. Ik voelde me zo ongewenst. Op feestjes snoof ik in die periode weleens, maar daarna is het drugsgebruik wel uit de hand gelopen.” 

“Wanneer je GHB hebt gebruikt, ben je de momenten dat je even niet gebruikt erg moe. Ik ben in slaap gevallen achter het stuur en heb een zwaar ongeluk gehad. Ik raakte mijn rijbewijs kwijt en kon niet meer werken. Ik werkte bij VDL, maar ik ben toen door ziekteverzuim ontslagen. In deze periode gebruikte ik alleen met vrienden en op feestjes. Mensen zijn geneigd te denken dat verslaving alleen maar vervelend en ernstig is, maar ik heb de mooiste dingen meegemaakt. Dit maakt het ook wel moeilijk om te stoppen, je onthoudt namelijk alleen maar die leuke dagen.” 

“Mijn ouders hebben bewust afstand van mij genomen, ze hadden namelijk nog drie andere kinderen. Ik sprak ze alleen voor noodzakelijke dingen. Mijn thuissituatie had geen prioriteit, ik miste ze ook niet op dat moment. Ik focuste me alleen op lol maken en rotzooi gebruiken.  Achteraf heb ik daar wel spijt van, het voelt alsof er een afstand is opgebouwd. Mijn vriend had ik toen al wel, we zijn nu samen gestopt met gebruiken.  

Mijn schoonouders hebben mij uit huis gezet, ik was door de GHB heel erg luid waardoor de hele flat klachten had. Mijn schoonvader verving de sloten, dus ik kon niet meer binnen. Ook heb ik daar weleens geld weggehaald om drugs van te kopen. Ik voelde me enorm klote deze periode en stond in totaal vier maanden op straat. Ik sliep bij junkies samen met mijn oude hond Devil. Hij dronk het water uit fietsenrekken en al het eten dat ik had gaf ik hem. Dat is het ergste wat ik ooit heb meegemaakt, die pijn voel ik nog steeds.  Ik kwam in een psychose terecht, in die periode is Devil overleden. Ik heb dit nooit kunnen verwerken. In de kliniek stond hij centraal bij de behandeling, daar zat nog enorm veel pijn en verdriet.” 

“Ik moest zelf de keuze maken om afstand nemen van de mensen in mijn verleden. De vrienden van toen zijn eigenlijk geen vrienden, ik gebruikte alleen met ze. Het heeft pas nut om naar een kliniek te gaan als je het zelf wilt. Wanneer je op je zestiende onder dwang van je ouders daarnaartoe wordt gestuurd ga je gewoon weg. Ik werd de eerste keer in de kliniek opgehaald door mijn vriend, ik dacht: houdoe! Ik was er nog niet klaar voor en daarom lukte het niet. Daarna moest ik zes maanden wachten tot er een plek was in de afkickkliniek. Dit was verschrikkelijk, ik kwam met mezelf in tweestrijd. Bij ieder dopje GHB had ik een dubbel gevoel, ik wilde het niet maar het moest want ik stond te trillen. Ik was zo blij toen ik bij de kliniek terecht kwam, mijn spullen stonden al klaar. 

Ik zocht alleen steun bij de cliënten die ook aan het afkicken waren. Zij waren de enige die begrepen wat ik doormaakte. De mensen thuis snapten dat niet, ondanks dat ze dat wel echt probeerde. Het raakte mijn ouders wel toen ik mijn verhalen over het straatleven vertelde, ze leven zich dan wel in. Maar het is heel moeilijk voor ze. Het maakt me niet zoveel uit wie mij begrijpt, zolang er maar iemand is waarmee ik kan praten en ongeveer hetzelfde mee maakt.” 

“Op TikTok kwam ik een prostituee tegen die over haar verleden vertelde. Het werkte voor haar therapeutisch. Ik wilde dat ook proberen en het hielp mij inderdaad ook enorm. Voor mijn volgers werkte het ook positief. Door foto’s te delen van toen en nu zien ze het verschil en hoe goed het nu met me gaat. Ik had het ook fijn gevonden als er zo iemand was in mijn tijd. Dankzij TikTok kom ik ook weer van de bank af. Ik beweeg weer.  

Ik lach om mijn haters, ik sla de reacties op om aan mijn vriend te laten zien. Woorden raken mij niet, en zeker niet van mensen die mij niet kennen. Ik heb op straat gestaan, alsof het mij boeit wanneer een vreemd iemand reageert met ‘kut junkie’. Wel moet ik vaak tegen mezelf zeggen ‘Esso, je weet zelf hoe het zit, zij niet.’ Op tv zei een mevrouw “het leven begint pas als je je niets meer aantrekt van anderen”, vanaf dat moment heb ik dat ook niet meer gedaan. Ik heb in één maand meer dan 20.000 volgers erbij, mensen vinden het indrukwekkend hoe ik schijt heb aan anderen.” 

“Nu ben ik aan het solliciteren met behulp van een UWV*-medewerker. Mensen zeggen altijd dat wanneer je werkloos bent, je gewoon maar even werk moet zoeken en niet zo moeilijk moet doen. Die kortzichtige mensen weten niet dat dat niet zomaar even gaat. Als je vijf jaar werkloos bent, uit een verslaving komt en een bijna dodelijk ongeluk hebt gehad, kun je niet zomaar weer veertig uur gaan werken. De vorige keer dat ik dat deed kreeg ik een burn-out. Dat willen het UWV en ik voorkomen, dus doen we het lekker rustig aan. Dat vind ik fijn.” 

“Ik wil mensen behoeden voor drugs, je mag best af en toe iets proberen. Het gevaarlijke is alleen dat je niet weet wanneer je verslavingsgevoelig bent. Ik wist dat namelijk ook niet, totdat het mij overkwam. Het belangrijkste is dat je niet bezig bent met wanneer je nog een keer drugs kan gebruiken, wanneer dat de overhand in je leven krijgt ben je in gevaar.” 

*Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen 

Hier een link naar het TikTok-account: 🇳🇱 ESSOCIAAL (@esso.priscilla) TikTok | Bekijk de nieuwste TikTok-video’s van 🇳🇱 ESSOCIAAL