“Japan maakt mijn leven mooier”

Interview met Nina Bonte

Emma van Kampen  08-12-20

Nina Bonte is 21 en helemaal weg van Japan. Ze studeert Japanstudies, gaat er op vakantie en heeft een hele verzameling aan Japanse spullen. Een hobby die haar blijdschap en een doel geeft. “Obsessief? Misschien wel ja, maar op een goede manier!”

Ze heeft alvast wat spullen bij elkaar gezocht, typische Japanse spullen die een beeld van haar obsessie scheppen. De 21 jarige Nina Bonte is al een lange tijd ontzettend geïnteresseerd in de Japanse cultuur. Terwijl ze haar verzameling laat zien, vertelt ze er over. “Dit is een Japans gelukspoppetje. Als je hem krijgt of koopt moet je één oog inkleuren en een wens doen. Als je wens is uitgekomen, moet je het andere oog inkleuren.”
Ze heeft een tatoeage op haar been met hetzelfde poppetje. “In Japan laten zetten. Als mijn wens is uitgekomen, laat ik het andere oog inkleuren!”

Nina moet even nadenken over de vraag wat Japan voor haar betekent. “Japan is voor mij eigenlijk één groot avontuur, omdat alles daar anders is dan hier. Steeds denk ik dat ik al zóveel weet, en dan ontdek ik weer nieuwe dingen. Ik leer elke dag wel weer iets nieuws. De keer dat ik er was, was álles bijzonder. En het land is heel fascinerend. Het heeft zowel drukke steden met de nieuwste technologie, als prachtige natuurgebieden en oude tempels. Het is heel veelzijdig, je hebt er van alles”

“Mijn liefde voor dit land is eigenlijk al vroeg ontstaan. Ik was denk ik een jaar of zes toen ik voor het eerst een anime film keek. Het was Spirited Away en ik had hem van mijn tante gekregen. Ik was zo jong, ik begreep nog niks van die film. Maar ik was vanaf moment één gefascineerd door die film, omdat hij zo apart was en knap gemaakt was. Zo is eigenlijk die eerste ‘spark’ ontstaan. Ik denk dat ik ongeveer 11 was toen ik meer geïnteresseerd raakte in anime, maar ook in de Harajuku fashion (lolita-achtige kledingstijl). Zo is langzaamaan eigenlijk de interesse steeds verder gegroeid naar uiteindelijk een grote passie voor de cultuur en het land in het algemeen. Ik ben geen die-hard anime fan meer hoor, ik vind dat nog steeds wel leuk maar mijn interesse ligt nu vooral bij de Japanse cultuur!”

Nina studeert Japan Studies in Leiden. Dit doet ze samen met haar vriend Jelle, die ook zo van Japan houdt. “We leren daar de geschiedenis, en de taal. Dat vinden we allebei hartstikke leuk, maar het is wel heel lastig.” Wat ze later willen doen als werk, weten ze nog niet. Wél weten ze  sinds een jaar of drie zeker dat ze in Japan willen gaan wonen. “Iets met de geschiedenis doen lijkt me leuk, maar bijvoorbeeld Engels docent worden op een Japanse school lijkt me ook een mooie baan. En we fantaseren wel eens over het openen van een restaurant. Dat lijkt ons ook heel leuk om te doen!” Nina heeft meerdere redenen waarom ze zo graag in Japan wil wonen, behalve dat her haar lievelingsland is. “Ik vind veel dingen in Japan gemakkelijker, zoals het snelle en goedkope openbaar vervoer en het 24 uur per dag naar de supermarkt of uit eten kunnen. Dat is gewoon ontzettend handig en fijn!”
Dat je in Aziatische landen als individu minder meetelt, maakt Nina niet zo veel uit. “Het klopt inderdaad wel, maar ik heb er eigenlijk geen sterke mening over. Dat is nu eenmaal de cultuur daar en daar heb ik zelf geen probleem mee. Het is gewoon anders dan hier, maar het beïnvloedt zeker niet mijn keuze of ik daar zou willen wonen.”

Nina en Jelle zouden dit jaar samen vijf weken naar Japan gaan. Helaas gooide corona roet in het eten. De reis moest uitgesteld worden. “We zouden vijf weken door het land reizen. Alles was al geboekt. We zouden in AirBnB’s slapen, en in hotels. Ook hadden we op Google Maps al een heel kaartje met locaties door het hele land uitgestippeld en daar zaten heel diverse dingen tussen. Musea, natuurparken, sauna’s, winkels, restaurants, noem maar op!”

Nina doet aan zenmeditatie. Dit is een meditatievorm die oorspronkelijk uit India komt, maar groot is geworden in Japan. Het draait hierbij om het omzetten van gedachten naar inzichten. “Ik ben daar mee begonnen om wat meer rust en stabiliteit in mijn leven te creëren. Toen leerde ik er nog meer over op mijn studie, en ben ik er nog meer geïnteresseerd in geraakt.”

“Ik  denk dat ik deze hobby wel een obsessie zou kunnen noemen, maar dan wel de positieve betekenis van dat woord. Ik zou er niet zonder kunnen, denk ik. Het maakt mijn leven mooier, om altijd naar die reizen uit te kijken. En het geeft me doelen, ik weet waar ik naar toe wil werken. Ik heb heel lang het gevoel gehad dat ik nergens een diepe passie voor had, dat er niets was waar ik iets mee wilde of kon doen in het leven. Veel mensen deden altijd een sport waar ze super goed in waren, of hadden iets wat ze gewoon heel leuk vonden. En bij mij was dat altijd heel erg wisselend. Ik heb nooit echt iets gehad waarvan ik dacht: dit is speciaal aan mij, hierin blink ik uit. Ik ben met twee eerdere studies gestopt. Toen begon ik te denken: dít kan dat ook zijn. De geschiedenis bestuderen, de taal leren. Het zijn allemaal doelen waar ik naar toe werk en die mijn leven een stuk beter maken. Mijn passie is iets waar veel mensen bewondering voor hebben. Dat ik zo’n moeilijke taal leer, en dat ik er zoveel over weet. Daarom voelt het ook echt als iets dat deel van mij is, iets waar ik trots op ben. Ik vind het ook geweldig als mensen naar mij toe komen met vragen over Japan. Als mensen aan Japan denken, denken ze automatisch aan mij!”