Coronamentaliteit verandert

Malou van Rede (32) geeft dans- en theaterlessen op haar Theater- en dansschool Studio Sisa. Ondanks de coronamaatregelen die alweer bijna twee jaar onze samenleving beïnvloeden geeft zij nog steeds fulltime les aan kinderen. Noodgedwongen heeft Malou haar bedrijf aan moeten passen aan de huidige situatie.

 Anouk Bouwens – woensdag 1 december, 21:27

Tijdens de eerste lockdown ontstond onrust. Veel ouders waren in paniek en dat betekende veel discussie en ook opzeggingen. Na de meivakantie in 2020 kreeg Malou groen licht om het dansen naar buiten te verplaatsen. Veel ouders waren het hier niet mee eens, met als argument: hier betalen we niet voor, dit is niet waar ik mijn kind voor heb opgegeven. Het klantenbestand van studio Sisa is in deze periode gehalveerd, van zeshonderd naar driehonderd kinderen per week. Voor de kinderen die van hun ouders wel buiten mee mochten dansen was het een groot succes. “Al was de kwaliteit van de dansles misschien niet zo goed als in een zaal met een speciale vloer en een spiegelwand, ik denk dat we op dat moment iets heel anders brachten bij die kinderen, dat contact dat kinderen niet hadden omdat ze niet naar school konden. Daar vulde ik op aan. Ik denk dat ik daarmee wel degelijk iets heb bijgedragen aan wat ik de kinderen op dat moment kon leren. Dan was het misschien iets minder met perfect gestrekte armen voor de spiegel staan, ik denk dat socialiseren op dat moment nog veel belangrijker was”, zegt Malou.

Gevaarlijke stap

Op haar zestiende begon ze met studio Sisa en was ze de jongste ondernemer van Nederland destijds. Met een gehalveerd klantenbestand en dus minder inkomen heeft Malou haar studio op de Kade in Roosendaal los moeten laten en is ze verhuisd naar een kleinere locatie. Voor Malou is het waar maken van haar dromen enorm belangrijk. “Ik denk dat dromen altijd veranderen naarmate je verschillende fases van je leven in gaat. Mijn droom was altijd om een dansschool te hebben waar ik bij kon wonen. Op één of andere manier is dat toch gelukt in deze coronaperiode. Ik had dat niet verwacht, want vorig jaar was geen leuk jaar. De dansschool heb ik al sinds mijn zestiende en het is mijn plekje waar ik ben opgegroeid en waar ik volwassen ben geworden, het is mijn kindje. Als je dat zo kapot ziet gaan doet dat veel pijn en dat gaat op een gegeven moment gewoon in je kop zitten. Je wordt er heel verdrietig van en daarbij komen dan ook nog eens de financiële zorgen. Dat zijn dingen waarvan je wakker ligt. Op een gegeven moment heb ik de knoop doorgehakt, je ledenbestand wordt kleiner en je inkomen ook. Dat mensen weggingen, dat heb ik uiteindelijk maar losgelaten. Die mensen zijn zo boos op de wereld, dus ik kan het nooit goed doen.

Toen ik met mijn hond langs mijn huidige kleinere locatie liep en zag dat het te koop stond dacht ik: nou ga ik er gewoon voor. Dat was een gevaarlijke stap, want ik heb alles erin gestopt wat ik had. We wisten natuurlijk niet wat er morgen zou gaan gebeuren en we weten ook niet hoelang deze pandemie nog aanhoudt en wat de toekomst ons gaat brengen, maar ik ben heel blij dat ik hiervoor heb gekozen. Uiteindelijk is daar ook een droom werkelijkheid geworden.”

Bij studio Sisa staat gelijkheid centraal en is iedereen welkom. Malou kan dit nog steeds waarmaken ondanks het coronatoegangsbewijs. Toch is dit voor een aantal ouders een probleem, maar dit aantal is vergeleken met de eerste lockdown aanzienlijk kleiner. ‘’Ik merk dat de meerderheid wel dat toegangsbewijs heeft, maar circa tien procent heeft dat niet. Dat zorgde voor wrijving op dat moment, maar die klap zijn we gelukkig bovenop gekomen. Er stoppen mensen, maar er komen ook nieuwe kindjes bij, omdat dansen wel mag met een coronatoegangsbewijs. Ik ben een dansschool voor voornamelijk kinderen. Tot en met achttien jaar is de QR-code niet nodig, dus wat ik voorstel aan ouders die het niet eens zijn met het toegangsbewijs: ‘Stuur je kids naar dansles, want zelf hoef je niet mee te doen’. Ik kan nog steeds zeggen dat alle kinderen hier welkom zijn.”

Er wordt momenteel veel gesproken over een nieuwe lockdown, maar toch is de coronamentaliteit bij ouders verandert. “Nu merk je dat mensen er op voorbereid zijn. Veel mensen zeggen: “het zal wel, we zien het wel.” In de eerste lockdown was er veel woede over het feit dat ik geen lessen kon aanbieden en waren mensen echt boos op mij en mijn bedrijf. Nu zien mensen dat ook de dansschool en kleine ondernemers slachtoffer zijn. Dat is een verschil met wat je eerst zag. Er is nog steeds veel woede en haat en misschien wel meer dan voorheen, alleen wordt deze nu meer gericht naar overheidsinstanties dan naar kleine ondernemers. Ik probeer het mensen vaak uit te leggen: ‘we moeten ons aan de regels houden, want na een jaar zoals vorig jaar kan ik me een boete en verplichte sluiting niet permitteren’. Dan snappen mensen het vaak wel.”

AnoukBouwens | Props