Muziek maken in coronatijd: “De passie is compleet verdwenen”

Kiki Engels

Eindhoven – De maatregelen van de Rijksoverheid zijn duidelijk: alleen professionele muzikanten mogen fysiek repeteren. Verschillende verenigingen liggen daarom al bijna een jaar stil. Er zijn creatievelingen die op een andere manier aan hun gezamenlijke speel minuten proberen te komen.

Online repetitie
“Ik denk dat het probleem in maat 34 zit,” constateert saxofonist Lisanne Polts. Met gefronste wenkbrauwen kijkt ze naar haar scherm, “Volgens mij moeten we sneller.” Alle leden van het jeugdorkest uit Eindhoven zitten met instrumenten voor de camera van hun laptop. Ze buigen zich over de problematische maat. Er klinkt iets niet goed, dus is er maar één optie: de passage allemaal om de beurt spelen.

Aangezien het jeugdorkest een hobby is en dus geen activiteit voor werk of school mag er niet worden afgesproken. Normaal oefent het groepje van acht vrienden eens in de week bij Polts thuis. Nu zien de repetities er compleet anders uit. Want hoe speel je samen als je niet samen mag zijn?

Teams is de uitkomst om elkaar toch digitaal te zien én te horen. “Normaal spelen we gewoon samen onze stukken door en merken we dan wat er goed en fout gaat. Nu gaat het heel anders, online kun je niet allemaal tegelijk je partij gaan spelen. Iedereen stuurt mij van tevoren door waar ze moeite mee hebben en dan proberen we elkaar online feedback te geven”, aldus Polts. Toch vindt ze dat op deze manier muziek maken verre van ideaal is. “Online repetities zijn complex. Als je bijvoorbeeld naar maat 34 kijkt zie je dat we allemaal om de beurt, vaak meerdere keren, moeten voorspelen. Fysiek had dit misschien 5 minuten gekost, nu bijna een kwartier. Dit zorgt meer voor frustratie dan energie.”

Sporten
Waar het eerder voor ontspanning zorgde vindt Polts het lastig om er nu nog plezier uit te halen. “De lol is er op deze manier wel vanaf. We doen het nu alleen om te blijven oefenen. Het is zoals een teamsport, je kunt wel alleen blijven trainen om in shape te zijn maar de passie voor je sport is weg.” Ondanks dat Polts hier de vergelijking met sport maakt vindt ze het onterecht dat muziekgezelschappen en sportverenigingen ongelijk worden behandeld. Volgens de regels van het RIVM mogen kinderen tot 17 jaar buiten in grotere groepen sporten. Jongvolwassenen van 18 tot en met 26 jaar mogen alleen buiten sporten op een accommodatie of tijdens wetstrijden van hun eigen club. “Door de buitenlucht zijn de regels minder streng dat snap ik goed, maar hoe langer het duurt hoe moeilijker ik het vind om dit te accepteren. Wij zijn allemaal 17 jaar of jonger, hoezo gelden er dan andere regels voor ons?” Eén keer hebben ze geprobeerd om gezamenlijk buiten af te spreken. Op meer dan 1,5 meter afstand van elkaar hebben ze hun stukken gespeeld. “Wij dachten als sporten op minder dan 1,5 meter afstand mag, mogen wij vast ook naar buiten. Toch werd ons vriendelijk verzocht door een aantal boa’s om naar huis te gaan.” De groep heeft een waarschuwing gekregen, bij een tweede keer zou er wel een boete volgen. Omdat ze geen officiële vereniging waren zou samen repeteren als samenscholing worden gezien, bovendien zouden ze voor geluidsoverlast zorgen. “Overlast was het niet vond ik, want zo slecht zijn we nu ook weer niet. We hebben natuurlijk gewoon geluisterd en zijn naar huis gegaan, maar er wordt wel met twee maten gemeten. Ik kreeg het gevoel dat mijn hobby minder waard was. Terwijl muziek juist in deze tijd voor verlichting kan zorgen.”

Blik op de toekomst
“We hopen eigenlijk tegen beterweten in dat de aankomende persconferentie meer perspectief biedt”, vertelt Polts. Om toch weer plezier uit de muziek te halen is ze sinds de tweede lockdown bezig met zelf componeren. “Ik had dit nog nooit gedaan maar ik zocht iets wat nieuwe energie bracht en de verveling tegen ging.” Ze is ondertussen niet meer de enige, door haar enthousiasme is de rest van het orkest ook aan het werk gegaan. Een deel van hun repetitie bestaat nu uit het laten horen van elkaars nieuw geschreven compositie. Het eerste werk is nog niet helemaal af, maar ze zien nu wel de mogelijkheid om straks hun eigen nummers te spelen. “We hebben nu een soort basis melodie bedacht en iedereen componeert daar een eigen partij voor zijn of haar instrument bij. We moeten dan alleen nog even uit vechten wie uiteindelijk de solo krijgt.”

Maar nu eerst het gevecht met de problematische maat 34. Die moeilijkheid is inmiddels opgelost, een kwestie van een verkeerd ritme. De muzikanten willen hun laatste stuk gaan doornemen als ze op het volgende obstakel stuiten. De wifi van hun drummer ligt eruit.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail