“Het nieuws wordt nu makkelijker in mijn schoenen geschoven”

Fotojournalist Jordy Nijenhuis is regelmatig te vinden in Dordrecht om het nieuws te verslaan. Nu er dit weekend veel sneeuw is gevallen heeft Nijenhuis het drukker dan normaal. De sfeer op straat is vrolijk. Jong en oud genieten van de sneeuw en Jordy rijdt van hop naar her om foto’s te maken van de sneeuwpret en alles wat daarbij komt kijken. “Het nieuwsaanbod is groter.”

Het is donderdagmiddag 15:00 uur. De borden langs de weg geven Dordrecht aan. De auto van de fotograaf ligt bezaaid met spullen, vooral kinderspeelgoed. Nijenhuis oogt kalm, toch is de claxon deze rit al meermaals gebruikt. Hij heeft vandaag verschillende fotoklussen op het programma staan. Uiteraard allemaal sneeuw gerelateerd. “Bij de Hugo de Grootlaan zijn ze aan het schaatsen, daar gaan we eerst heen.”

Nijenhuis arriveert bij zijn eerste stop. Met een wilde ruk aan het stuur brengt hij de auto tot stilstand op de busbaan. Hij tuurt naar de sloot waar zowel volwassenen als kinderen zich vermaken op het ijs. “Het valt tegen. Ik had meer mensen verwacht. Toch maar even een plaatje maken.” Hij haalt zijn camera tevoorschijn en loopt richting de schaatsmeute. Met een zoomlens brengt hij het tafereel vanaf de zijlijn in beeld. “Opzouten, je staat in mijn beeld!”, roept hij naar een bekende terwijl hij gefocust door de zoeker van zijn camera kijkt. “Ik let vooral op interactie tussen mensen en als iemand valt levert dat een actiefoto op.” Jordy geeft aan geen moeite te hebben met het fotograferen van de mensen. “In principe sta ik op de openbare weg en mag ik overal foto’s van maken. Sommige mensen halen al snel de AVG erbij, echter gelden er voor de fotojournalistiek andere regels dan voor een amateurfotograaf.” Hier geen lastige mensen, iedereen is blij en lijkt zich geen zorgen te maken over Jordy en zijn camera. Terug bij de auto zet hij de beelden op zijn telefoon om ze vervolgens naar de media te versturen. Terwijl Nijenhuis wegrijdt roept hij: “Een leuke uitdaging met dit weer is kijken of je uit je parkeervak kan komen!” Op naar de volgende klus.

Dave Ista heeft vijf jaar geleden 2500 sneeuwschuivers gekocht in de hoop hier een handeltje mee te beginnen. De laatste jaren viel er helaas weinig sneeuw waardoor de handel voor Dave uit Dubbeldam geen succes werd. De sneeuw van deze dagen is uitzonderlijk en daarom besloot hij ze nu te verkopen, gewoon in zijn voortuin. De navigatie geeft aan dat Jordy er bijna is. “Ik hoop dat ze buiten staan uitgestald, ik doe het op de gok.” Jordy komt aanrijden bij het huis waar de sneeuwschuivers verkocht worden. Hij reageert verbaast. “Nou dat zijn er niet veel meer, hij heeft ze allemaal in de achtertuin gezet. Als hij de sneeuwschuivers allemaal op een rij had gezet buiten met een groot bord, dan valt dat op. Als ik nu een foto van hem met een sneeuwschep maak dan heb ik een nietszeggende foto.” Jordy rijdt een rondje om het huizenblok om vervolgens weer aan de voorkant van het huis aan te komen. Aan een boom hangen twee sneeuwscheppen met daarbij een prijsbordje. Hij bedenkt zich. “Toch maar even een foto maken.” Jordy zou de dag eindigen bij de Optisport om een schaatsslijper te fotograferen. Hij kijkt ietwat verward op zijn telefoon en zegt “Oeps, ik ben te laat. Hij is al gesloten….”

Het is zaterdagmiddag 11:00 uur. Ook in het weekend gaat het nieuws gewoon door. Het is wederom een mooie zonnige winterdag. Met een warme bak koffie zit Nijenhuis achter de computer. Hij kijkt wat voor nieuws er vandaag te verslaan valt. “De schaatsbaan van de winterkoning is weer geopend, daar moet ik naartoe. Twee jaar geleden ben ik daar ook geweest. Het vroor toen net niet lang genoeg, dus ik vind het leuk om te horen dat ze nu wel open kunnen.” De deur van de redactie zwaait open. Leo Stolk, van DordtCentraal, loopt binnen voor een kletspraatje. Hij hoort van het gesprek over de Winterkoning. “Daar kun je zo naar binnen voor een foto. Ze zijn daar heel gastvriendelijk.” Leo laat ook weten de drukte in de sneeuwperiode anders te ervaren. “Als je het schaatsen eraf haalt heb je niks. Het is een onderwerp ‘sneeuw’ wat je een week lang laat zien, je moet er maandag weer afscheid van nemen. Ik sneeuw niet onder van de verhalen.” Het gesprek wordt onderbroken door een telefoontje. Leo wordt gebeld door zijn zoon, die ook fotojournalist is. Er is een melding: dier in de problemen, Slangenburg Dordrecht. Leo moet ervandoor. Ook Jordy vertrekt niet veel later om het nieuws te verslaan, op naar de schaatsbaan.

Bij het hek van de schaatsbaan staat een medewerker in een fel oranje jas. Jordy maakt een praatje met de man en mag naar binnen voor het maken van foto’s. Langs de schaatsbaan staat Marijke de Rijke, ze woont vlakbij en komt even kijken. Marijke vindt het leuk dat er een fotojournalist aanwezig is. Volgens haar is dit soort nieuws belangrijk. “Ik merk dat er veel sensatie in het nieuws is. Tegenwoordig is alles gericht op kijkcijfers. Vooral in de commerciële zenders. Ze zouden vaker leuk nieuws moeten brengen.” Jordy is ondertussen via de zijkant van de schaatsbaan verder gelopen. Een zoenend koppel op schaatsen ontkomt niet aan de lens van Jordy, klik!

Jordy groet de oranje Winterkoning-schaatsbaan-bewakers en loopt richting de auto. In de auto gaat de kachel op standje maximaal en wordt er een SD-kaartlezer en een mobiel tevoorschijn getoverd. Jordy kijkt welke foto’s hij wel en niet gaat gebruiken en upload deze naar een bewerkingsprogramma. Vervolgens worden de beelden, net als eerder, in een album geplaatst. Het album wordt met hetzelfde gemak gedeeld met verschillende afnemers. In de lijst die verschijnt staan namen als ‘Telegraaf’ en ‘RTV Rijnmond’. Nu alle beelden zijn verzonden zit het werk erop voor vandaag. “Ik heb het wel weer hier. ”