Handbal: Alec Smit maakt naam in Denemarken

Alec Smit ruilde Nederlandse handbalcompetitie in voor Duitse Bundesliga en Deense Liga: zijn verhaal 

Alec Smit is pas 21 jaar maar maakt de laatste jaren naam in de Duitse en Deense handbalcompetitie. Momenteel bouwt hij ervaring op in de Deense competitie. Ook speelt hij in het Nederlandse herenteam. Hij kwam vanuit Duitsland en dat land kent een hoger niveau handbal. Welke reden had hij om naar Denemarken te vertrekken en hoe is handbal daar vergeleken met in Nederland?

“Ik had voor mijzelf de keuze gemaakt om mij na de middelbare school tot m’n twintigste volledig te focussen op mijn sportcarrière. Ik was ervan overtuigd dat ik als full time topsporter meer uit die jaren zou halen in het buitenland dan wanneer ik in de Nederlandse competitie zou blijven spelen. Ik koos niet specifiek voor Duitsland en sprak eigenlijk eerder over een vervolg in Scandinavië. Op dat moment had ik ook al een aanbieding uit Zweden op zak. Via de Nederlandse spelers bij het Duitse team HSG Nordhorn-Lingen kreeg ik er last-minute een mooie optie bij. Het plaatje paste: Nederlandse spelers, 2e Bundesliga én concurreren voor speeltijd met een andere jonge speler op dezelfde positie in het veld. Het verschil was in de eerste maanden wel erg groot. In Duitsland is simpelweg alles veel professioneler. Het was voor mij de overstap van ‘’semi-professionele’’ topsport naar beroepssport met alles wat daarbij hoort in het land: wonen, taal, cultuur, contracten, sponsorbelangen en reizen.

Bron: 1Limburg (door Jack Kochanowski)

Denemarken, de volgende stap

De optie uit Denemarken kwam in mijn derde jaar dat ik speelde in Duitsland. Voor deze fase in mijn ontwikkeling kwam dit op een goed moment. Ik was al in gesprek over een contract voor de komende jaren maar kon nu met een gelukje per direct overstappen. Ik ging van op de bank zitten in  weliswaar ‘de sterkste Liga van de wereld naar hele wedstrijden spelen in een interessante competitie op topniveau. Op de lange termijn past Denemarken ook bij mijn duale loopbaanambities. Ik ga namelijk het spelen in de Deense competitie combineren met een Universitaire bachelor.”

“Ik ging van op de bank zitten naar hele wedstrijden spelen in een interessante competitie.”

Geen bewijsmoment voor Duitse team

“Denemarken was vrij vroeg met ingrijpen betreft COVID19, veel vroeger bijvoorbeeld dan Duitsland en Nederland. In overleg met de club heb ik zelf uiteindelijk het besluit genomen niet over de grenzen te gaan voor het duel tussen Nederland en Duitsland in maart. Ik was het op dat moment volledig eens met het standpunt van de club. Het ‘dwingende’ advies, het gezondheidsrisico en het risico dat ik door de veranderende maatregelen niet meer zou kunnen terugkeren naar Denemarken waren daarin de belangrijkste argumenten.”

“Daarentegen was het voordeel van dit duel geweest dat je de mogelijkheid hebt om je te meten met de wereldtop en andere landen. Dat zijn de mooiste wedstrijden. Die oefenwedstrijd tegen Duitsland was om die reden ook erg aantrekkelijk voor mij. Daarnaast is het natuurlijk zo dat ik een paar maanden geleden de Bundesliga verlaten heb voor de Deense competitie. Dit was wel een mooie kans geweest om te bevestigen dat ik op dat niveau thuishoor en dat ik het verdiend had om misschien wel meer te spelen in Duitsland, in plaats van meer tijd op de bank te zitten.”

Bron: Tina Kolthof (Handbal Inside)

Contrast tussen Denemarken en Nederland

“In Duitsland en Denemarken is het simpelweg je beroep. De verwachtingen en ambities liggen hoger, er wordt meer geld in gestopt en de échte topsporters zoeken die competities juist op. Dat betekent dat de Nederlandse competitie die spelers en speelsters al relatief vroeg kwijtraakt. Als het sportief gezien niet interessant is voor de beste spelers om in Nederland te blijven en de randvoorwaarden semi-professioneel blijven, zal je altijd een groot gat houden met de andere landen.”   

“Dit was het moment om te laten zien dat ik het verdiend had om misschien wel meer te spelen in Duitsland.”

“Het grootste verschil voor mij tussen de landen nu is het verschil in samen zijn. Met het team in Denemarken speel je het hele jaar door bij je club en je doet zo’n 50 wedstrijden per jaar. Met het Nederlands team kom je maximaal vier tot vijf keer per jaar, vaak voor korte periodes, samen om een interlands te spelen.

Ondanks de korte periodes samen is de sfeer wel altijd geweldig. Het is leuk om op te trekken met Nederlandse jongens die hetzelfde leventje leiden als jij. Nederlanders onder elkaar creëert toch op een of andere manier een speciale band. Toen wij veel wedstrijden wonnen bij Nordhorn merkte ik dat in mijn vertrouwen en mijn prestaties bij interlands.

Op dit moment let ik ook tijdens het spelen in twee teams veel meer op mijn eigen ontwikkeling en zaken zoals winst en verlies – die kan ik niet altijd zelf beïnvloeden in teamspel. Dat betekent dat ik momenten heb gehad waar ik tevreden was over mijn spel nadat we verloren met het Nederlands team maar minder tevreden was na een gewonnen wedstrijd met het Deense team.”    

Ambitie en commitment bij Nederlandse handbal

“Ik heb veel respect voor het damesteam. Het is duidelijk dat zij op dit moment wereldtop zijn én ook nog eens afleveren op de momenten dat het moet: op grote toernooien. Dit is natuurlijk super voor het Nederlandse handbal in het algemeen. Wat ik ook respecteer aan de Nederlandse handbalsters is dat er velen de stap naar het buitenland (durven te) maken, veel vaker dan de mannen. Daar spreekt absoluut ambitie en commitment uit.

Ik hoop dat de handbal in Nederland, vooral bij de mannen, blijft doorgroeien op internationaal niveau. Structureel de eindtoernooien halen en meer spelers die Nederland vertegenwoordigen in topcompetities lijkt mij het volgende doel. Met het behalen van het EK20 is de eerste stap daarin gezet.”

“Dat betekent dat ik momenten heb gehad waar ik tevreden was over mijn spel nadat we verloren met het Nederlands team.”

Bron: aangeleverd

Toekomst van handbal in Nederland

“Ik hoop dat de handbal in Nederland, vooral bij de mannen, blijft doorgroeien op internationaal niveau. Structureel de eindtoernooien halen en meer spelers die Nederland vertegenwoordigen in topcompetities lijkt mij het volgende doel. Met het behalen van het EK20 is de eerste stap daarin gezet.”

“Wat ik ook respecteer aan de Nederlandse handbalsters is dat er velen de stap naar het buitenland (durven te) maken, veel vaker dan de mannen.”

Tijdens coronatijd naar Nederland gekomen

“Ik ben vlak voordat Denemarken en Duitsland de grenzen sloten in overleg met de club teruggereisd naar Nederland. Ik ging er wel vanuit dat de competitie ten einde zou zijn en dat deze situatie lang impact zou hebben dus ik wilde niet het risico nemen dat ik alleen vast zou komen te zitten in Denemarken. We zijn vanuit de club op non-actief gesteld. Dat betekent dat ik op dit moment zelf verantwoordelijk ben voor de invulling van mijn trainingsporgramma. Dat bestaat vooral uit loopwerk en krachttraining om fit te blijven. Het doel is om in juli weer met de hele groep een normale voorbereiding te draaien op het wedstrijdseizoen dat de aanloop heeft vanaf de maand erna. 

Deze periode geeft mensen ook een adempauze. Ik kom nu zelf ook tot de ontdekking dat mijn ‘normale’ dagelijkse routine best een beetje monotoon kan zijn. Als er iets positiefs uit deze crisis te halen valt is het wel dat je nu juist de tijd krijgt om te reflecteren, te innoveren en jezelf te ontwikkelen. Denk bijvoorbeeld aan nieuwe hobby’s vinden of sportieve zwakke punten uit de weg ruimen. Het moet nu uit jezelf komen. De druk, planning en je stimulerende omgeving valt namelijk weg. Dat is een mooie uitdaging om weer een nieuw niveau te bereiken.”