“Het is heel fijn om deze les weer fysiek bij te kunnen wonen”

Ook het Koning Willem I College opent weer deels haar deuren. Je ziet de theaterstudenten voor de opwarming op een hoog tempo lopen door de zaal met mondmaskers op. Zo ziet een theater les anno maart 2021 eruit. “Ik wil gewoon de vloer op met mijn studenten.”

 

Eerste fysieke theater les

De eerstejaarsstudenten staan opgewekt met elkaar te kletsen in het klaslokaal, beter repetitiezaal genoemd. Er ligt een speciale vloer om op te spelen, er zijn dikke gordijnen om het licht van buiten te blokkeren en er hangen professionele theaterlichten aan het plafond. Als de docent, op ’t Hoog, binnenkomt zegt hij dat iedereen een stoel moet pakken en op anderhalve meter van elkaar moet gaan zitten. Dit wordt door de studenten inmiddels als normaal ervaren, omdat ze meteen doen wat hij zegt. Hiervoor zijn op de vloer vakken met tape gemaakt, zodat de afstand makkelijker te bewaren is. Ook staat de deur naar buiten constant open voor de luchtcirculatie. Eerst wordt de aanwezigheid gecontroleerd. Daarna hebben de studenten het over de monoloog die ze hebben geleerd. Voordat ze deze voor de eerste keer gaan opvoeren, doen ze een opwarmingsoefening. Alle studenten lopen op hoog tempo door de zaal. Ze hebben mondmaskers op voor het geval dat ze door het lopen geen anderhalve meter afstand bewaren. Toch roept op ’t Hoog meerdere keren dat ze echt moeten letten op de afstand. Zodra hij in zijn handen klapt staat iedereen stil en beginnen ze met de gekozen monoloog. Er zijn veel stemmen door elkaar heen te horen, de ene nog harder dan de ander. Dat hoor je tegenwoordig niet meer zo vaak. Nadat ze de oefening meerdere keren hebben herhaald op verschillende manieren, zoals in een andere taal en achterstevoren, krijgt iedereen 10 minuten om zich voor te bereiden op de monoloog en eventueel attributen, zoals een wandelstok, te pakken of om te kleden. Waarna iedereen gehaast, maar met veel zin door de ruimte loopt om een plekje te vinden om zich voor te bereiden.

Er zijn veel stemmen door elkaar heen te horen, dat hoor je tegenwoordig niet meer zo vaak

Mbo’s weer deels open

In de coronapersconferentie van 23 februari maakte premier Rutte en minister de Jonge bekend dat mbo-scholieren vanaf 1 maart weer deels naar school mogen. Ook de acteur/theateropleiding van het Koning Willem I College opende weer beperkt haar deuren. “Voor mijn vak zijn er geen voordelen van online les,” zegt Raoul op ‘t Hoog, een van de theaterdocenten. Hij vindt de ‘laag’ die de computerschermen veroorzaken hinderlijk, “wat je ziet is dat iemand achter een scherm heel anders contact maakt en speelt dan wanneer die op de vloer staat.”

 

Voorstel fysieke lessen

In het gebouw zijn geen andere klassen te zien. “Wij zijn momenteel de enige aanwezige opleiding in deze vleugel,” aldus op ’t Hoog. De andere klassen hebben in een ander gebouw les of hebben vandaag online onderwijs. Het docententeam heeft een voorstel geschreven om zoveel mogelijk lessen fysiek te geven op een veilige manier. “Hierbij worden bijvoorbeeld de klassen voor de bewegingslessen gehalveerd, omdat je net wat meer ruimte nodig hebt.”

©Koning Willem I College Theater

Spelende student

De monologen

Zodra de 10 minuten voorbij zijn roept op ’t Hoog iedereen bij elkaar en maken ze met de stoelen een publieksopstelling op anderhalve meter afstand, zodat ze allemaal de medestudent zien die zijn monoloog afsteekt. De eerste student die aan de beurt is zet de attributen die hij nodig heeft, onder andere een wandelstok en flesje water, klaar. Ook staat er een piano in de zaal. Daarna neemt hij even een concentratiemomentje. Hij speelt de monoloog, die gaat over een klassieke componist. Tijdens de scène zet hij een bekakt stemmetje op en kijkt hij soms het publiek in. Aan het einde van de monoloog speelt hij een stukje piano. Daarna stelt de docent vragen, zoals wie zijn personage is. Daarna geeft hij tips en tops, zodat de student deze kan meenemen in het oefenen. Zo wordt monoloog na monoloog gespeeld.

 

“Mijn vak moet gewoon live”

De studenten en docenten zijn heel blij dat ze weer de vloer op mogen. “Je leert tijdens een fysieke les veel meer,” zegt student Sam-Sellou Barajanan. “Online blijft de informatie minder goed hangen en heb je veel meer afleiding om je heen.” Hij geeft ook aan dat hij van uren achter een scherm zitten moe wordt. “Dan sta je even op en dan krijg je de les al niet meer mee.” Daarnaast heeft hij het gevoel dat hij dingen mist door de online lessen, “de wifi valt bijvoorbeeld uit en normaal gezien had je feestjes waar je je medestudenten zou leren kennen, die zijn er nu ook niet.”. Ook vindt hij het verschil tussen online en fysiek les groot, “in fysieke lessen laat de docent iets direct zien en in de online lessen moet je weer op een linkje klikken.”. Daarnaast vindt hij dat zijn concentratie beter is tijdens een fysieke les en dat de docent de studenten beter aanvoelt dan door een scherm heen. Ook de docenten beamen de relevantie van fysieke lessen. “Theater gaat over fysiek bezig kunnen zijn met je lichaam en stem, maar ook om de verhouding tot de ruimte en de ander en in contact staan met de medespeler,” zegt op ’t Hoog. Zijn conclusie: “mijn vak moet gewoon live.”

“Ik wil gewoon de vloer op met mijn studenten”

Toch geven zowel docent op ’t Hoog en student Barajanan toe dat online les voordelen heeft, “op een andere school waar ik werk worden de hoorcolleges van tevoren opgenomen, zodat de studenten die kunnen kijken wanneer ze willen,” zegt op ’t Hoog. “Voordeel is ook dat je niet naar school hoeft te reizen.” Barajanan: “Sommige mensen vinden het veel prettiger om thuis te leren.”

 

Online les

Voordat de school open mocht hadden de docenten de inhoud van het curriculum vertaald naar projecten die elk één week duurden. De docenten zagen dat online les vermoeiender is en zetten daarom elke week één onderwerp centraal. Dit kan theatertheorie zijn, maar ook spelonderzoek. De week begon met een gastspreker, iemand uit het werkveld die wat kon vertellen over het onderwerp en aan wie de studenten vragen konden stellen. Daarna kregen ze het projectboek met daarin de opdracht van de week. Op vrijdag presenteerden de studenten wat ze die week hadden gedaan en kregen ze feedback. Zo hadden ze ook een week waarin het onderwerp podiumteksten centraal stond. Op maandag kregen ze een kick-off van een songwriter/kleinkunstenaar en een cabaretière. Daarna werden de studenten in groepjes ingedeeld en gingen ze werken aan hun eigen tekst. Hier moesten ze één geheel van maken die ze op vrijdag zouden presenteren. “De een had een kleinkunstnummer gemaakt en de ander had een supermooi gedicht geschreven, zo divers. Ik was onder de indruk van de kwaliteit,” zegt Raoul. “Het is dus per week één project, zodat je één focus hebt en niet elke week van hot naar her hoeft te vliegen.”

 

Coronaprotocol

Door alle getroffen maatregelen zien de lessen er veilig uit. Toch ligt er een protocol klaar mocht het misgaan. “Het protocol geldt voor het hele college en er is ook een coronacrisis adviesteam,” zegt op ’t Hoog. “De studenten nemen de verantwoordelijkheid om daar zo goed mogelijk mee om te gaan. Ze hebben ervaren hoe het is om alleen maar digitaal les te hebben en een theaterstudent kiest geen theateropleiding om de hele dag achter de computer te zitten.” Ondanks dat de studenten, omdat ze een contactberoep uitoefenen, van de Rijksoverheid geen anderhalve meter afstand hoeven te houden, heeft deze opleiding ervoor gekozen om dit niet te doen. “We willen de studenten niet verplichten om naast de klasgenoten geen andere mensen te zien.”

 

Lesafsluiting

Op ’t Hoog sluit de les af, wat betekent dat het tijd is voor de studenten om te gaan. Sommigen staan nog even na te kletsen, andere studenten verlaten het lokaal en gaan weer naar huis. Barajanen: “Het is heel fijn om deze les weer fysiek bij te kunnen wonen.”