Samen uit, samen niet thuis

 

Door: Nina Ketelaars

Waarom praat je niet met je buurman? Waarom breng je geen bosje bloemen naar je zieke buurvrouw? En waarom weet je de naam van het kindje dat iedere dag op de stoep voor je huis speelt niet? Dit zijn vragen die De Niet Thuis Huizen bij je naar boven brengen. Deze huisjes zijn gevestigd in de spoorzone, elk huisje heeft een tiental deurbellen met ieder een eigen bewonersnaam. Zodra er een bel wordt ingedrukt speelt er een verhaal van een van de omwonenden. Rozemarijn Oudenjans, grafisch ontwerpster én deel van de Tilburg Cowboys, vertelt over het verleden en de toekomst van De Niet Thuis Huizen. “We willen mensen samenbrengen door middel van kunst.” Aldus Oudenjans

Tilburg Cowboys is een kunstenaarscollectief met een sociaal hart. Zij produceren en realiseren artistieke projecten die kunst en cultuur inzetten om sociaal-maatschappelijke thema’s onder de aandacht te brengen. In de zomer van 2011 vestigden zij De Niet Thuis Huizen in de Piushaven in Tilburg, met als doel om de omwonende van de Piushaven te laten vertellen waarom zij deze zomer niet thuis waren. Bij de huisjes zat ook een terras. Die was voor de thuisblijvers. Zo leverde ieder een houten stoel in, die voorzien werd van een naambordje. Als garantie van een plaats op het thuisterras. Die zomer werden er een aantal evenementen rondom de huisjes georganiseerd.

Drie jaar later, De Niet Thuis Huizen staan te verpieteren aan de Burgemeester Brokxlaan. Omdat de huisjes niet op stroom zijn aangesloten doen de bellen het niet meer. En de ingesproken berichten zijn eigenlijk ook niet meer van toepassing op de buurt waarin ze staan. Oudenjans verteld: “De gemeenteraad besloot plots dat er meer aandacht besteed moest worden aan kunst in de openbare ruimte.” Dit leidde tot de wedergeboorte van de huisjes. “De huisjes kregen zonnepanelen, waardoor de bellen het weer deden. Ook kregen wij de ruimte om de huisjes op te knappen.”

Deze keer werd het wel anders aangepakt, in plaats van mensen te vragen die niet thuis waren, kwamen de Tilburgers in het algemeen aan de beurt. “Er waren vijfenzeventig aanmeldingen waarvan we op basis van de berichten die de mensen aanboden er twintig van hebben gekozen. De berichten verschillen van luchtige berichtjes tot levensverhalen met een boodschap. Zo hebben we een meisje van 9 die verteld dat ze druk bezig is met een liedje opnemen, een bel later een verhaal van een oude vrouw met kanker die graag aan anderen duidelijk wilde maken dat het moeilijk is om zieke mensen aan te spreken en hoeveel positieve impact dit kan hebben op die gene. Dat is de variëteit van de huisjes. Diversiteit. Wij van de Tilburg Cowboys vinden het fijn om mensen de kans te geven om hun verhaal te doen. Via kunst kan dat op een abstracte en openbare manier.”

Bij de Tilburg Cowboys staat het samenbrengen van mensen middels kunst centraal. “Ik denk dat dat ons aandeel is om de wereld toch een klein beetje beter te maken, in die zin zijn we toch een beetje wereld verbeteraars. Want als je mensen met elkaar in contact brengt, die daarvoor niet met elkaar in contact waren, krijgen ze meer begrip voor elkaar, gaan ze anders over elkaar nadenken en is er minder onenigheid onderling. Zo is er meer begrip tussen buren, culturen en religies.” Een voorbeeld van een ander project waarin verbinding tussen mensen centraal staat is het project Straatfiets. Waarin de Tilburg Cowboys aan buurtbewoners fietsonderdelen uitdelen, zodat ze vervolgens samen de fiets in elkaar moeten zetten. “Als je elkaar kent, heb je meer begrip voor elkaar.”

Met De Niet Thuis Huizen staat samenbrengen dus centraal, maar ze willen er ook graag mensen mee activeren of op z’n minst aan het denken zetten. “Het is lastig om mensen aan het denken te zetten zonder belerend te zijn. Je moet de dingen vanuit positieve hoeken benaderen. Wij hebben dan ook absoluut geen projecten met negatieve lading. Wel met een serieuze ondertoon. Met  De Niet Thuis Huizen hopen we dat we mensen laten denken over de mensen in hun omgeving. Waarom praat je bijvoorbeeld nooit met je buurman?”

De stemmen van De Niet Thuis Huizen zijn zojuist ingesproken, en zullen voor het einde van het jaar al in de huisjes zitten. De naambordjes die de finishing touch zijn komen er pas met de ingang van het nieuwe jaar.