‘Als je meer over elkaar weet, zal je minder vooroordelen hebben’

Door: Guus van Hout

Sahin Yildirim bij de tentoonstelling in bibliotheek De Mariënburg.

Na 50 jaar Marokkaanse migratie wordt er nog steeds met een negatieve blik gekeken naar ‘Marokkaanse Nederlanders.’ Volgens Sahin Yildirim wordt het tijd dat mensen met elkaar in gesprek  gaan. Daarom organiseerde hij samen met Atlas Cultureel Centrum de fototentoonstelling ’50 jaar Marokkaanse migratie in Nederland.’ “Het voornamelijk doel is om de eerste generatie Marokkaanse gastarbeiders in het zonnetje te zetten.”

Om te vieren dat deze mensen 50 jaar in Nederland zijn interviewde Yildirim eerste generatie Marokkaanse gastarbeiders en mensen die met ze  te maken hadden. Hier is een fototentoonstelling van gemaakt met onder de foto hun verhaal.  Yildirim (zelf van Turkse komaf) heeft meerdere boeken en geschreven over migratie waaronder een boek over 50 jaar Turkse migranten en voor dit project ‘Een Halve eeuw in Nederland.’ “Als je een grote groep wilt bereiken is het leuk om een tentoonstelling  te organiseren. Dit zorgt ervoor dat veel verschillende mensen met elkaar in contact komen.”

Als helden werden ze onthaald, de vierduizend Marokkanen die in 1969 door bedrijven naar Nederland werden gehaald. Door een bloeiende economie had Nederland handen tekort, terwijl er in Marokko armoede en werkloosheid heerste. Het zogenoemde wervingsverdrag tussen Nederland en Marokko maakte het mogelijk om gastarbeiders te halen. Ze moesten aan de door de overheid opgelegde eisen voldoen. “Er werd bijvoorbeeld naar de handen gekeken om te zien of je een harde werker was.” Naast de arbeiders die via het wervingsverdrag naar Nederland zijn gehaald, zijn er vele andere Marokkanen via andere wegen in Nederland terecht gekomen voor en na 1969.

De arbeiders waren nadrukkelijk te gast. Ze hoefden geen Nederlands te leren omdat het de bedoeling was dat ze na enkele jaren zouden terugkeren. Maar naar protest van de bedrijven mochten ze langer blijven. Uiteindelijk hadden ze recht op een verblijfsvergunning aan te vragen. Vele deden dit en vroegen gezinshereniging aan. Uit cijfers van het CBS blijkt dat in december 2019 ongeveer 400 duizend mensen in Nederland wonen met een Marokkaanse migratieachtergrond. “In Nederland worden termen gebruikt als: gastarbeider, migrant, gelukszoeker, buitenlander, allochtoon. We hebben het nu over de vierde generatie en mensen worden nog steeds geen Nederlander genoemd.”

Er werd bijvoorbeeld naar de handen gekeken om te zien of je een harde werken was.”

“Heel veel mensen die wij hebben gesproken zeiden: ‘we zijn nooit eerder zo lang geïnterviewd en nooit eerder is zoveel aandacht aan ons besteed.’ Als er over de Marokkaanse gemeenschap gesproken wordt, wordt er alleen maar over criminaliteit gesproken.” Hij wilt de zwakke kanten van de Marokkaanse gemeenschap niet ontkennen maar vind dat hier te veel op gefocust wordt. “Er zijn overal rotten appels.”

“‘Als wij succesvol zijn worden we gewoon Nederlander genoemd. Maar op het moment dat we iets verkeerd doen dan zijn we Marokkanen of kut Marokkanen’, hoor ik veel jongeren zeggen. We zijn een van de rijkste landen ter wereld, mensen zijn heel tevreden maar op gebied van integratie lopen we heel erg achter”, vind Yildirim. Volgens hem komt dit doordat de overheid het diversiteitsbeleid te laat heeft ingevoerd. Dit beleid houd in dat er binnen overheidsinstanties gestorven wordt naar diversiteit en inclusie. Hij zegt dat Marokkaanse jongeren een voorbeeld nodig hebben binnen de politiek. “Dan zullen ze zich erkent voelen en zullen ze ook meedoen. Op het moment voelen velen zich niet erkent. Dit zorgt ervoor dat de jongere generatie geen vertrouwen hebben in de overheid. En dat zorgt op lange termijn voor segregatie.”

“De overheid doet te weinig om dit probleem op te lossen. Wij hebben die taak overgenomen.” Met het organiseren van een tentoonstelling hoopt Yildirim verschillende bevolkingsgroepen met elkaar in contact te brengen. Op het moment dat je elkaar niet kent wordt de afstand alleen maar groter, zo wordt je vijand van elkaar. Ook hoopt hij met de tentoonstelling mensen te stimuleren contact te zoeken met mensen die buiten hun bevolkingsgroep vallen. “Toon interesse in andere geloven, culturen, talen en geschiedenis. Als je meer over elkaar weet zal je minder vooroordelen hebben. Dit zal ervoor zorgen dat wij dichter naar elkaar toegroeien wat zal resulteren in vrede en welvaart.”

 

De tentoonstelling is van 11 t/m 31 januari te zien in bibliotheek De Mariënburg in Nijmegen.