Ongelijkheid in het onderwijs in Californië

Califronia is één van de meest diverste en progressieve staten van de Verenigde Staten. Toch is daar een groot verschil tussen de kansen van zwarte en witte studenten. Zo wordt bijvoorbeeld slechts drie procent van de zwarte studenten in Californië toegelaten tot een UC-campus (Universitair niveau) vergleken met zes procent toelating van witte studenten. Ook worden zwarte studenten anders behandeld op school en krijgen zij minder kansen aangeboden.

In deze cross mediale productie proberen we dit probleem te belichten aan de hand van interviews, video, audio en infographics.

Racisme in het onderwijs in Californië

Wij in hielden een interview met Shae Collins. Zij is communications director bij The Campaign for College Opportunity. Ze vertelt wat de grootste obstakels zijn in het onderwijs in California.

Wat zijn de grootste uitdagingen voor ‘students of color’?

“De grootste uitdaging voor ‘students of color’ is racisme. Veel mensen denken dat je ras kunt vervangen door inkomen of locatie en dat is niet altijd het geval, soms is het gewoon echt racisme. Studenten gaan naar school en zien daar geen docenten of faculteit die op hen lijkt, of ze hebben een faculteit die lagere verwachtingen van hen heeft. Dat is echt triest om te zien. Er is zijn veel stereotypen en vooroordelen die niet kloppen. De studenten zijn eraan gewend, maar de meeste mensen vinden het verrassend om te horen dat deze dingen nog steeds gebeuren.”

 

Ik las in een publicatie van The Campaign for College Opportunity dat er veel minder zwarte dan witte leraren werken op hogescholen. Hoe belangrijk is het voor studenten om zich vertegenwoordigd te voelen?

“Het is buitengewoon belangrijk. We interviewen veel van onze studenten waarmee we samenwerken voor de studentencommissie en zij vertellen ons dat er soms maar één of zelfs geen zwarte professor in hun afdeling zit. Soms werkt er maar één in het gebouw. Vaak zal die professor dienen als een mentor, iemand die ze kunnen opzoeken. Dit is al helemaal belangrijk voor studenten die bijvoorbeeld de eersten in hun familie zijn die naar een universiteit gaan. Soms is een universiteit erg moeilijk om te navigeren. Als studenten in de klas zitten met professoren die een vergelijkbare achtergrond hebben, zie je de studenten echt stralen. Die professoren hebben passende, soms hoge verwachtingen van hun studenten. Terwijl een witte professor misschien niet zo bekend is met de achtergrond van de studenten en dus lagere verwachtingen heeft, afhankelijk van wie er in hun klaslokaal zit.”

 

En hoe zit het met de baankansen van bijvoorbeeld zwarte docenten?

“Dat is moeilijk te zeggen. Er zijn genoeg geschikte docenten en kandidaten die goede representatie zouden kunnen zijn voor studenten, maar zij worden niet aangenomen. Vaak weten we niet waarom dat zo is. Het is niet logisch dat Californië zo’n diverse staat is, maar geen diverse groep van docenten heeft. In Californië zijn de meerderheid van community college studenten, ‘students of color’. Je wil dan echt een faculteit die een representatie is van de studenten die er naar school gaan. eigenlijk is er geen andere verklaring voor dan racisme.”

 

Wat zijn de beste en meest succesvolle manieren om verandering te krijgen?

“Ik denk dat de grootste manier waarop onze organisatie effectief is geweest, is in het veranderen van beleid op staatsniveau. Dat heeft invloed op bijna alle universiteiten en openbare hogescholen. In plaats van veranderingen op kleine schaal zie je ingrijpende veranderingen in de wetgeving van Californië. Zodra de wetten zijn aangenomen controleren we of de hogescholen die veranderingen aannemen en naleven en of ze zich aan de regels houden.”

De situatie voor studenten van kleur

Anouk Jongenelen

 

Voor veel ‘students of color’ zijn er nog geen gelijke kansen vergeleken met hun witte medestudenten. Die ongelijkheden beginnen al bij basis- en middelbare scholen. De openbare scholen voor basisonderwijs in Californië schorsten en stuurden zwarte leerlingen drie keer zo vaak weg als hun blanke leeftijdsgenoten volgens The Campaign for College Opportunity. Slechts twee van de vijf zwarte afgestudeerde studenten van de middelbare school komen in aanmerking voor toelating tot The University of California (UC) of The California State University (CSU). Slechts drie procent van de zwarte studenten in Californië wordt toegelaten tot een UC-campus (Universitair niveau) vergleken met 6 procent toelating van witte studenten.

The Campaign for College Opportunity is een organisatie in Californië die daar verandering in probeert te brengen. Via onderzoek en publicaties laten zij zien wat de problemen zijn en hoe die opgelost kunnen worden. Via aanpassingen in beleid proberen zij de kansen van alle studenten te vergroten.

‘Een vrouw van kleur in een zee van witte mensen’

Zo voelt de 18-jarige Arlene Nagtalon zich. Arlene is een Aziatische-Filipijnse Amerikaanse leerling die nu in haar laatste jaar van High School zit. In dit interview lees je over de ervaring van Arlene en vertelt ze je meer over haar struggles die ze op school heeft meegemaakt. Benieuwd naar een inkijkje van haar leven? Klik dan op de link

 

Van studenten naar organisaties

In dit interview lees je meer over de actie ‘police free schools’ en het belang daarvan. Actiegroep The Black Organzing Project (BOP) strijd hier al jaren voor en met succes. Vorig jaar is hebben ze een doorbraak gemaakt. Geen zin om het hele artikel te lezen? Geen probleem! Hieronder vind je een audio fragment die het hele verhaal voor je samenvat. Het enige wat je hoeft te doen is er lekker voor te gaan zitten en op play drukken.

‘School is een gevangenis voor de jeugd’

OAKLAND – Eind vorig jaar is er besloten dat politieagenten niet meer in scholen mogen zijn. In plaats van deze agenten komen er bewakers, maar dat betekent niet automatisch dat de problemen ook veranderen. In dit artikel lees je wat de problemen zijn, hoe de huidige situatie is en welke oplossingen er komen.

(Jeugd Organisator Zachary Clarke)

Politieagenten die elke dag door de gangen van school lopen. Hier in Nederland komt het niet voor, maar in Oakland California wisten ze niet beter. De agenten zouden er moeten zijn voor de veiligheid van de kinderen, maar dat bleek niet voor alle kinderen zo te zijn. De Black Organzing Project (BOP) strijd al jaren voor een veilige leeromgeving voor zwarte studenten. Een van de doelen hebben ze vorig jaar bereik, maar bracht zo ook weer nieuwe uitdagingen met zich mee volgens Jeugd organisator Zachary Clarke. Als jeugd organisator helpt Zachary de jeugd om te groeien en onder andere leiderschap op te bouwen

Huidige situatie

Op dit moment zijn de lessen in California grotendeels nog online.  Veel scholen zijn al wel open, maar toch wordt er bij de meerderheid van scholen gekozen voor onlineonderwijs. De Los Angeles Times brengt duidelijk in kaart hoe het per district gesteld is. Word er al druk nagedacht over het aankomende jaar. BOP heeft namelijk in 2020 geregeld dat politieagenten van scholen worden weggehaald. De organisatie was al meer dan acht jaar bezig om de betrokkenheid van de politie in school te verminderen. ‘Dat was een hele grote overwinning’, zegt Zachary.

Maar het doel is nog niet helemaal bereikt. Ondanks dat de politieagenten aankomend jaar weggaan, komt er nog steeds een vorm van bewaking op school. In plaats van agenten die in volledig blauw uniform staan komen er bewakers die een zwarte broek met een wit shirt krijgen. ‘Ze zijn er niet alleen als bewaker, maar ook voor de mentale staat van de jongeren. Ze zullen er nu echt voor de jongeren zijn en niet om politieagentje te spelen.’

 

Het probleem

Want dat is precies waar de organisatie van af wilt. Het gevoel dat er politie op school rondloopt. Zwarte leerlingen raken buiten school ook in contact met de politie, ongeacht of ze wel of niet wat fout hebben gedaan. Hierdoor raken de kinderen in een sleur terecht. ‘Als ze opstaan zien ze politieagenten, als ze bij de bus staan zien ze politieagenten en als ze dan op school zijn zien ze weer politieagenten. Hier krijgen de leerlingen dag in dag uit mee te maken en dat is echt een probleem. School moet een plek zijn waar je je veilig kunt voelen.’, vertelt Zachary.

Maar de realiteit is helaas anders. Leerlingen worden gecriminaliseerd door de politie, toont het rapport van BOP uit 2019. Zwarte leerlingen worden harder aangepakt, vernederd en krijgen eerdere zwaardere straffen toegediend dan witte leerlingen. Als er bijvoorbeeld een verhitte discussie is tussen een zwarte student en een docent, zal de politie veel harder optreden dan als het een witte student zou zijn. Volgens Zachary krijgen leerlingen hierdoor het gevoel of ze er niet toe doen en ook minder zijn dan andere studenten. De cijfers bewijzen dit ook nog is een keer. 73 procent van de studenten die op school worden gearresteerd zijn zwart. Het zal je dan ook niet verbazen dat de tevredenheid over politieagenten buiten school, onder zwarte leerlingen erg laag ligt.

(Per ras of etniciteit word aangegeven hoe veilig ze zich voelen rond de politie. De cijfers komen uit het rapport van BOP)

Doordat leerlingen constant gecriminaliseerd werden, ontwikkelen ze psychische klachten.  Uit het rapport van BOP blijkt het volgende; ‘Nationaal onderzoek toont aan dat negatieve ontmoetingen met wetshandhaving leiden tot nadelige gevolgen voor de geestelijke gezondheid, waaronder symptomen van angst, depressie en posttraumatische stressstoornis. Onder jongeren is de blootstelling aan geweld van agenten op school in verband gebracht met “ontkenning van onderwijs en sociale groei” – beide belangrijke gezondheidsdeterminanten.’ Samenvattend is agressief politieoptreden een bedreiging voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid, vooral voor kwetsbare gemeenschappen.

VOX, een Amerikaanse nieuws- en opinieplatform, brengt in 1 video het probleem en de gevolgen ervan, duidelijk in beeld. De video staat onder het artikel vermeld.

 

De oplossing

Gelukkig heeft BOP de oplossing al klaar. Ten eerste zouden er meer psychologen op school moeten zijn die tijd nemen voor de leerlingen. ‘Ik spreek regelmatig met studenten. Tijdens de gesprekken bied ik ze een luisterend oor waardoor ze even al hun frustraties eruit kunnen gooien. Dat alleen al zou een wereld voor verschil bieden. Het juist zo belangrijk dat dit op school gebeurt omdat de problemen ook over school gaan’.

Een tweede oplossing zou zijn als hier klachten en leerlingen samen zouden praten. Het is namelijk veel effectiever als er één op één met de studenten wordt gepraat in plaats van student het klaslokaal uitzetten of zelfs schorsen. ’Als je studenten uit het lokaal zet is dat erg zonde voor de tijd die ze hadden kunnen gebruiken om te leren.

Een derde oplossing is om meer docenten aan te nemen die dezelfde dingen hebben moeten doorstaan. Leerkrachten waar leerlingen zichzelf in kunnen zien en die ook uit dezelfde gemeenschap komen. Zodat er een soort band wordt gecreëerd tussen de leerkracht en leerling.

BOP wilt deze plannen werkelijkheid maken door met scholen en leerkrachten in gesprek te gaan en gewoon door te zetten zoals ze jaren doen. ‘Wat wij bij BOP doen is kinderen de ruimte te geven en ze moed inspreken om ze te laten weten dat ze volledig gewaardeerd en geaccepteerd worden.’

 

Video VOX

In deze video legt VOX uit hoe het gesteld is met de behandeling van zwarte studenten op scholen. Er word gekeken naar de geschiedenis, huidige situatie, docenten en cijfers. Omdat dit een campagne video was word ook veel teruggeblikt naar voorgaande presidenten. Echter blijft de boodschap van de video hetzelfde