Slapen tussen de kerstspullen

Op het moment dat er nog geen kerstliedje op de radio te horen is, toveren meneer en mevrouw Kamp hun appartement in Haarlem al om tot een waar kerstparadijs. De woonkamer van het bejaarde echtpaar staat elk jaar bomvol met kersthuisjes en bomen , en overal brandt verlichting. De kerstobsessie begon in de jaren tachtig. Sindsdien is de verzameling kerstspullen elk jaar groter geworden. Het sparen en uitstallen van alle kerstspullen begon bij de heer Kamp, maar inmiddels is zijn vrouw ook overstag. Zelfs de zoon levert zijn bijdrage aan al het moois.

Mevrouw Kamp vond de kerstversiering in het begin helemaal niks, ze moest er aan wennen. Zoon Richard (48) noemt het een “uit de hand gelopen hobby”, maar hij staat toch ook dit jaar weer op de ladder om de verlichting aan te brengen.

Waarom hebben jullie zoveel kerstversiering ?

Het is een hobby, we vinden het ontzettend leuk. Ik ben echt “kerstziek””, zegt meneer Kamp. “Vroeger vond ik het al leuk, bij mijn ouders stond er alleen nog maar een kerstboom en kerststalletje. Ik zat in een kinderkoor en tijdens Kerstmis zongen we dan kerstliederen. Dat vond ik zo mooi, die sfeer! Het gevoel vind ik heerlijk. Kerst is voor ons elk jaar een hoogtepunt, we kijken er zo naar uit”.

Wanneer beginnen jullie met op -en aftuigen?

Doordat ik er het hele jaar naar uitkijk, kan niet vroeg genoeg beginnen. In augustus begint het echt te kriebelen. Dan vraag ik al aan mijn vrouw: kunnen we morgen beginnen?”. Dus begin september beginnen wij al met het versieren van de muur. Dan hangen mijn zoon en ik daar alvast kersttakken en lichtjes op. Na kerst laten wij alle versiering nog zo´n twee weken hangen en staan. Aftuigen doen we meestal rond 6 januari.

Het optuigen gaat mij helaas niet meer goed af”, vertelt Meneer Kamp. Door een ziekte heeft hij nu niet altijd controle meer over zijn lichaam. Kerstverlichting aan het plafond ophangen kan hij niet meer. Een deel laat hij aan zijn zoon over.

Op het moment van het interview is er al veel werk verzet. Er staan al meerdere bomen en er hangen kersttakken en engelen. Meneer en mevrouw Kamp vinden het jammer dat het nu nog niet klaar is.

Waar laten jullie alle spullen als het geen Kerstmis is ?

Alle slaapkamers staan vol,” zegt mevrouw Kamp. “Mijn slaapkamer, die van mijn man, maar ook de slaapkamer van onze dochter. We slapen tussen de ingepakte kersthuisjes!”

Zoon Richard vult aan dat de hele boven verdieping wordt gedomineerd door kersthuisjes. “Je verzuipt er gewoon in. Je kan nog net in bad zonder geconfronteerd te worden met kersthuisjes.”

Vertel eens wat meer over hoe deze fascinatie voor kerstmis is begonnen ?

“Mijn zoon en ik liepen een krantenwijk, samen brachten wij kranten rond. Tijdens kerst keek Richard vol verwondering door de ramen naar de kerstversiering. Dat wilde hij thuis ook. Op de kerstmarkt in Leiden kochten wij onze eerste kersttakken. Toen werd er elk jaar meer en meer kerstversiering aangeschaft, het stopte niet”.

 Hoeveel geld hebben jullie besteed aan alle kerstspullen ?

“Nou, een heleboel”, zegt meneer Kamp. Zoon Richard maakt een grove schatting: “die kersthuisjes zijn ongeveer veertig euro per stuk; daar hebben we er nu meer dan twintig van staan. Die kerststal is vijfhonderd euro. Al die boompjes zijn vijftig euro per stuk. De engelen tweehonderd euro. Het gaat  zeker naar de tienduizend euro”.

Mevrouw Kamp geeft aan dat ze wel een wel eens kribbig reageerde. “Op een gegeven moment was er zoveel versierd, alleen het plafond was nog leeg. Ik was het helemaal zat. Toen zei ik sarcastisch tegen mijn man: waarom doe je het plafond ook niet?!”. Waarop hij antwoordde: “goed idee, dat doen we volgend jaar! Toen dacht ik: had ik mijn mond maar gehouden!”

Wat is de leukste reactie die jullie ooit hebben gehad ?

“Mensen vinden het prachtig. Ze staan vol bewondering te kijken en komen altijd graag nog een keer terug. Bezoekers zien altijd weer wat nieuws, omdat we zoveel hebben staan”, zegt meneer Kamp. “We vieren hier ook altijd kerst met onze kinderen, en zij vinden het ook mooi. We kunnen alleen nooit aan de eettafel dineren”, vertelt mevrouw Kamp grappend. “Dat komt omdat daar ook tientallen kersthuizen op staan. We eten op de bank en genieten van alle kerstversiering in de kamer.”